اثربخشی برنامه تلفیقی آموزش خانواده بر مهارت های ارتباطی بین نسلی در دختران نوجوان دبیرستانی مشهد: نقش واسطه ای تعارض والد-فرزندی و جهت گیری گفت وشنود

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی برنامه تلفیقی آموزش خانواده بر بهبود مهارت های ارتباطی میان نسلی و آزمون نقش واسطه ای تعارض والد-فرزندی و جهت گیری گفت وشنود در دختران نوجوان مشهد انجام شد. مطالعه به روش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بر روی ۶۰ دانش آموز انجام گرفت. گروه آزمایش در ۸ جلسه برنامه آموزشی شرکت کرد. داده ها با پرسشنامه های مهارت ارتباطی میان نسلی، تعارض والد-فرزند و الگوهای ارتباطی خانواده جمع آوری و با تحلیل کوواریانس و تحلیل مسیر بررسی شدند. نتایج نشان داد برنامه آموزشی به طور معناداری منجر به بهبود مهارت های ارتباطی، کاهش تعارض و همنوایی، و افزایش گفت وشنود شد. تحلیل مسیر نیز نقش واسطه ای جزئی کاهش تعارض و افزایش گفت وشنود را تایید کرد. این برنامه راهبرد موثری برای ارتقای ارتباطات میان نسلی نوجوانان است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: آموزش خانواده ، مهارت های ارتباطی میان نسلی ، نوجوانان دختر ، تعارض والد-فرزندی ، جهت گیری گفت وشنود.