تحریک الکتریکی غیرتهاجمی عمقی قشر حرکتی اولیه ی مغز رت به روش تداخل زمانی

تحریک الکتریکی عمقی مغز روشی است که به کمک آن می توان نواحی عمقی مغز را تحریک کرد و به دو صورت تهاجمی و غیرتهاجمی انجام می شود. در تحریک عمقی مغز با رویکرد تهاجمی، برای دست یابی به عمق مورد نظر تحریک، الکترودها توسط عمل جراحی در داخل مغز کاشته می شود. از شایع ترین عوارض این روش می توان به خون ریزی داخل جمجمه اشاره کرد. یکی از تکنیک های جای گزین، استفاده از تحریک عمقی مغز با رویکرد غیرتهاجمی به روش تداخل زمانی است. در تحریک تداخل زمانی، تداخل سازنده ی دو میدان الکتریکی ایجاد شده توسط دو جریان سینوسی فرکانس بالا، باعث تقویت شدن تحریک در عمق مشخصی از مغز می شود. هدف این پژوهش بررسی و تحلیل کیفی و کمی­ اثر تحریک تداخل زمانی روی قشر حرکتی اولیه ی مغز رت است. بدین منظور از یک دستگاه تحریک کننده ی ۴ کاناله استفاده شده است. نحوه ی انجام آزمایش به این صورت بوده که پس از بی هوشی رت با ماده ی اورتان، تحریک به صورت فراجمجمه­ای توسط پیچ اتصال الکترود که روی جمجمه قرار گرفته اعمال شده و نتایج آن به صورت کیفی و کمی در حوزه ی زمان، فرکانس و مکان ارزیابی شده است. برای کمی سازی نتایج از یک سنسور شتاب­سنج سه محوره برای ثبت حرکات دست راست استفاده شده است. نتایج نشان داده که به ازای تغییر در پارامترهای تحریک (شدت جریان تحریک، اختلاف فرکانس و نسبت جریان های دو الکترود) ناحیه ی تحریک در داخل دو نیم کره ی مغز و به دنبال آن دامنه ی حرکت ایجاد شده در دست راست تغییر کرده است. هم چنین ارتباط میان اختلاف فرکانس تحریک زوج الکترود با دامنه ی حرکت ایجاد شده در دست راست با استفاده از یک رگرسور چندجمله ای مرتبه ی ۳ مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

تحریک عمقی مغز ، تداخل زمانی ، غیرتهاجمی ، قشر حرکتی اولیه ی رت