تفکیک افراد سالم و ADHD در دوران کودکی و بزرگ سالی با استفاده از فضای فاز EEG مرتب شده توسط قطعات پوانکاره ی شعاعی

اختلال کم توجهی/بیش فعالی (ADHD) یک اختلال رشدی عصبی است که می تواند در افراد با سنین مختلف به خصوص در کودکان ایجاد شده و سبب تغییر در رفتار آن ها شود. مطالعات گذشته اغلب روی پردازش های حوزه ی فرکانسی و یا جنبه های دینامیک غیرخطی سیگنال های EEG از قبیل بعد همبستگی، بعد فرکتال، نمای لیاپانوف، آنتروپی و نرخ بازگشت فرایندهای مغزی برای تفکیک افراد مبتلا به ADHD متمرکز بوده است. در این مطالعه با استفاده از قطاع های شعاعی پوانکاره در فضای فاز سیگنال های EEG افراد مبتلا به ADHD و افراد سالم در دو گروه خردسالان و بزرگ سالان، مرتب سازی این فضا و هم چنین استخراج ویژگی های هندسی مختلف، دیدگاه متفاوتی از میزان پیچیدگی فعالیت های مغزی و سطح پویایی افراد مبتلا به ADHD در مقایسه با افراد سالم ارائه شده و به ارزیابی حجم بستر نوسان سیگنال EEG پرداخته شده است. در نهایت با ارزیابی ویژگی های استخراج شده و استفاده از الگوریتم SFS بر مبنای طبقه بندی کننده ی RBF-SVM، تفکیک افراد مبتلا به ADHD از افراد سالم در دو گروه خردسالان و بزرگ سالان به ترتیب با صحت ۰۴/۲±۲۰/۹۳ و ۱۳/۱±۶۰/۹۵ انجام شده است. نتایج این تحقیق نشان داده که حجم بستر نوسان سیگنال EEG افراد مبتلا به ADHD نسبت به افراد سالم به طور قابل توجهی بیش تر بوده و این موضوع بیان گر افزایش میزان پویایی و در نتیجه کاهش میزان پیچیدگی فعالیت های مغزی در این افراد است. هم چنین در این پژوهش مشخص شده که افزایش حجم بستر نوسان سیگنال های EEG در کودکان نسبت به بزرگ سالان بیش تر بوده و این موضوع نشان دهنده ی افزایش سطح پویایی کودکان نسبت به بزرگ سالان است. بنابراین می توان ADHD و سن را به عنوان دو عامل مهم در افزایش حجم بستر نوسان سیگنال EEG معرفی کرد.

کلیدواژه ها:

الکتروانسفالوگرافی ، قطع پوانکاره ، پیچیدگی ، پویایی ، بستر نوسان ، کم توجهی-بیش فعالی