بررسی تاثیر سطح مقطع کانال و ضخامت عاجی بر تنش های وارده به عاج دندان با استفاده از روش المان محدود

مبحث تعیین نحوه ی توزیع تنش­های ایجاد شده در عاج دندان در سطح مقطع­های مختلف کانال های درمان ریشه شده به منظور کاهش فشار وارده بر عاج دندان و مواد پرکننده، مورد علاقه ی بسیاری از محققان در زمینه ی دندان پزشکی است. در این پژوهش تاثیر ابعاد کانال های بیضوی، دایروی، ساعت شنی و کلیوی شکل در دندان های پرمولار و قدامی بر تنش­های ایجاد شده در اجزای دندان ترمیم شده بررسی شده است. برای این منظور اجزای چهار دندان مشخص شده پس از اسکن سه بعدی در نرم افزار سالیدورکس مدل­سازی شده است. سپس کانال هایی با سطح مقطع بیضوی، دایروی، ساعت شنی و کلیوی شکل با سه ضخلمت عاجی مختلف در دندان های متناظر آن ایجاد شده و سپس تحت تاثیر نیروی ناشی از جویدن در داخل نرم افزار آباکوس به روش اجزای محدود مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. با استفاده از این مدل ها، تنش در دیواره ی دندان و هم چنین در مواد پرکننده برای ابعاد مختلف تمام کانال ها محاسبه گردیده است. نتایج شبیه سازی نشان داده که بیش ترین تنش در قسمت باکال دندان ها رخ داده است. هم چنین مقایسه ی تنش­های موجود در دیواره ی دندان ها نشان داده که با افزایش اندازه ی کانال وکاهش ضخامت عاج ریشه، میزان تنش وارده به دیواره ی دندان ها افزایش یافته و در نتیجه دندان ها در مدت زمان کوتاه­تری آسیب دیده و شکسته می­شوند.

کلیدواژه ها:

آنالیز اجزای محدود ، درمان ریشه ی دندان ، توزیع تنش ، ضخامت جداره ی کانال ، سطح مقطع کانال