کنترل تطبیقی غیرخطی مدل ریاضی رشد تومور سرطان ریه با استفاده از مهار رگ زایی
محل انتشار: نشریه ی مهندسی پزشکی زیستی، دوره: 18، شماره: 1
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 10
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJBM-18-1_004
تاریخ نمایه سازی: 9 اسفند 1404
چکیده مقاله:
هدف اصلی شیمی درمانی با دوزهای بالا عمدتا سلول های تکثیری تومور است. روشهای شیمی درمانی در کنار مزایایی که دارند، دارای عوارض جانبی قابل توجهی نیز می باشند. در دهه های اخیر روش های درمانی مولکولی هدفمند جدیدی بر پایه ی مدل های ریاضی ظهور یافته است. شیمی درمانی مترونومیک روشی است که در آن از دوزهای کم داروهای شیمی درمانی به طور مداوم و منظم برای درمان سرطان استفاده می شود. این روش به طور خاص سلول های اندوتلیال فعال در رگ های خونی جدید که سلول ها نقش حمایتی از تومور دارند را هدف قرار می دهد. در این میان مهندسی کنترل زیست پزشکی با تکیه بر مدل سازی های ریاضی می تواند ابزاری قدرتمند برای بهینه سازی روند درمان و کنترل رشد تومور باشد و با ارائه ی پروتکل های درمانی و تنظیم و حداقل سازی دوز داروهای شیمی درمانی، به بهبود نتایج درمان کمک کند. در این مقاله بر مبنای مدل ریاضی معتبر هانفلد برای رشد تومور سرطان ریه، یک روش تطبیقی غیرخطی برای تعیین دوز شیمی درمانی ارائه شده است. مدل هانفلد اثرات متقابل بین سلول های اندوتلیال که لایه ی داخلی رگ های خونی را تشکیل می دهد و سلول های تومور را در یک سیستم دینامیکی غیرخطی توصیف می کند. رویکرد پیشنهادی در این پژوهش با بهره گیری از یک کنترل کننده ی تطبیقی غیرخطی مدل مرجع، توانسته است ضمن کاهش چشم گیر مصرف دارو، حجم سلول های اندوتلیال و حجم تومور را به طور قابل توجهی کاهش دهد. نتایج شبیه سازی نشان می دهد که متغیرهای سیستم در مدت زمان تقریبی ۱۹ روز به محدوده ی امن رسیده و این روند کاهشی تا روز ۲۴ ادامه یافته است. در نهایت، حجم متغیرها به حدود ۱ میلی مترمکعب کاهش پیدا کرده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهدی قاسمی
دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی برق و کامپیوتر، دانشکده ی فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
عادل اکبری مجد
استاد، گروه مهندسی برق و کامپیوتر، دانشکده ی فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
سولماز کیا
استادیار، گروه فناوری های نوین، دانشکده ی فناوری های نوین نمین، دانشگاه محقق اردبیلی، نمین، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :