بررسی نقش طرحواره های ناسازگار اولیه در پیش بینی تحمل پریشانی شاغلین

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش طرحواره های ناسازگار در پیش بینی تحمل پریشانی بود. این پزوهش از نظر نوع هدف بنیادی و روش جمع آوری اطلاعات به صورت توصیفی – همبستگی بود. جامعه آماری مورد مطالعه این پژوهش شامل تمامی شاغلین ساکن شهر مشهد در سال ۱۴۰۲ بودند که نمونه پژوهش شامل ۱۹۸ نفر از شاغلین بودند که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه طرحواره فرم کوتاه طرحواره یانگ(۱۹۹۸) و تحمل پریشانی سیمونز و گاهر(۲۰۰۵) استفاده شد. در این پژوهش در بخش توصیف داده ها از میانگین و انحراف استاندارد و در بخش استنباطی از ضرایب همبستگی پیرسون وآزمون تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج آزمون همبستگی نشان داد که ضرایب همبستگی محاسبه شده بین طرحواره های ناسازگار اولیه و تحمل پریشانی در سطح آلفای ۰۱/۰ معنی دار می باشند. همچنین طرحواره های ناسازگار اولیه به شکل مثبت و معنی داری تحمل پریشانی شاغلین را پیش بینی می کند.

کلیدواژه ها:

طرحواره ناسازگار اولیه ، تحمل پریشانی