بررسی مولفه های کیفیت زندگی دانشجویی در دانشگاه قم

هدف پژوهش حاضر بررسی مولفه های کیفیت زندگی دانشجویی دانشجویان دختر دانشگاه قم می باشد. روش پژوهش توصیفی از نوع زمینه یابی و جامعه آماری شامل ۲۴۸۵ نفر و نمونه شامل ۳۳۲ نفر از دانشجویان دختر دانشگاه قم که در سال ۹۷-۹۶ مشغول تحصیل بودند، می باشند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه کیفیت زندگی اینلی و بورک است که روایی آن به روش روایی صوری با نظر اساتید دانشگاه قم، و پایایی آن به کمک آماره آلفای کرونباخ (۹۱۱/۰) بررسی شد. داده ها از طریق نرم افزار spss در هفت مولفه همبستگی اجتماعی، عاطفه منفی، رضایت کلی، روابط بین فردی با اساتید، موفقیت و پیشرفت تحصیلی، احساس مفید بودن، خودانگیختگی در یادگیری با آزمون ANOVA مورد تحلیل قرار گرفت. یافته های تحقیق نشان داد که با اطمینان ۹۵% در مولفه های؛ رضایت کلی، روابط بین فردی با اساتید، موفقیت و پیشرفت تحصیلی، احساس مفید بودن، خودانگیختگی در یادگیری بین دانشجویان تفاوت معناداری وجود دارد و در سایر متغیرها تفاوت معنادار نبود. با توجه به نتایج پژوهش می توان گفت که کیفیت زندگی دانشجویی دانشجویان دختر دانشگاه قم در حد متوسط است و دانشکده ادبیات دارای بیشترین میانگین (۴۵/۱۰۰) و دانشکده حقوق (۸۴/۸۷) و فنی مهندسی (۹۱/۸۲) دارای کمترین میانگین هستند و در این راستا دانشکده ها در مولفه فرصت بیشترین میانگین و در مولفه های انگیزه پیشرفت و خودانگیختگی در یادگیری دارای کمترین میانگین می باشند. پیشنهاد می شود که مسئوولین دانشگاه ضمن برگزاری کارگاههایی در زمینه تقویت انگیزه پیشرفت و خودانگیختگی در یادگیری دانشجویان و در جهت تعدیل کیفیت زندگی دانشجویی دانشجویان دانشکده حقوق و فنی مهندسی تدابیری اتخاذ نمایند.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی دانشجویی ، دانشجویان دختر ، دانشکده های دانشگاه قم.