بررسی نقش آموزش جغرافیا در ارتقای آگاهی زیست محیطی دانش آموزان متوسطه دوم

هدف اصلی این پژوهش، واکاوی و تحلیل نقش آموزش علم جغرافیا در ارتقای سطح آگاهی، نگرش و رفتار زیست محیطی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم است. در دوران کنونی که بحران های اکولوژیک به عنوان یکی از چالش های بنیادین جامعه بشری مطرح است، آموزش وپرورش و به ویژه برنامه درسی جغرافیا، به دلیل ماهیت بین رشته ای و ترکیب مولفه های طبیعی و انسانی، پتانسیل بی نظیری برای تربیت شهروندان مسئولیت پذیر دارد. روش تحقیق در این مطالعه، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مرور سیستماتیک منابع معتبر داخلی و خارجی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بین محتوای آموزشی کتب جغرافیا و میزان سواد زیست محیطی دانش آموزان همبستگی معناداری وجود دارد؛ با این حال، غلبه رویکردهای سنتی و حافظه محور، فقدان فعالیت های میدانی و عدم به کارگیری فناوری های نوین اطلاعات مکانی، از اثربخشی این آموزش ها کاسته است. همچنین نتایج حاکی از آن است که آموزش جغرافیا زمانی می تواند به تغییر رفتار منجر شود که بر سه حیطه شناختی، عاطفی و روانی-حرکتی به صورت همزمان تمرکز کند. در نهایت، راهکارهایی جهت بازنگری در سرفصل های آموزشی و روش های تدریس ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش جغرافیا ، آگاهی زیست محیطی ، توسعه پایدار ، دانش آموزان متوسطه دوم ، برنامه درسی ، بحران اکولوژیک.