الگوهای آموزش غیرمتمرکز در پاسخ به فروپاشی مفهوم سنتی مدرسه

در مواجهه با بحرانهای فزاینده در نظامهای آموزشی متمرکز و فروپاشی تدریجی مفهوم سنتی مدرسه، الگوهای آموزش غیرمتمرکز بهمثابه راهحلی بنیادین مطرح شدهاند. این الگوها با تکیه بر فناوری های دیجیتال، شبکه های اجتماعی یادگیری و رویکردهای مشارکتی، اقتدار آموزشی را از نهادهای متمرکز به جوامع محلی، خانواده ها و خود فراگیران منتقل می کنند. پژوهش حاضر با بررسی نظری و تحلیلی این الگوها نشان می دهد که آموزش غیرمتمرکز می تواند پاسخگوی نیازهای متنوع یادگیری، افزایش دهنده عدالت آموزشی و تقویت کننده عاملیت فردی در فرآیند یادگیری باشد. در عین حال، چالش هایی مانند شکاف دیجیتالی، نیاز به سواد رسانه ای و نبود چارچوب های نظارتی مناسب، پیاده سازی گسترده آن را با موانعی روبه رو کرده است. این تحول، بازتعریف نقش معلم، فضاهای یادگیری و ارزشیابی را طلب می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش غیرمتمرکز ، فروپاشی مدرسه سنتی ، یادگیری شبکه ای ، عاملیت یادگیرنده.