افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهرستان خانمیرزا با رویکرد روانشناسی مثبت

این تحقیق به بررسی تاثیر رویکرد روانشناسی مثبت بر افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان متوسطه دوم شهرستان خانمیرزا می پردازد. با توجه به اهمیت انگیزه تحصیلی در موفقیت آموزشی، این مطالعه سعی دارد تا با استفاده از مداخلات مبتنی بر روانشناسی مثبت، بهبود قابل توجهی در انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایجاد کند. روش تحقیق شامل اجرای برنامه های آموزشی و مداخلات روانشناختی است که به تقویت احساسات مثبت، اعتماد به نفس و مهارت های اجتماعی دانش آموزان کمک می کند. نتایج این تحقیق نشان می دهد که استفاده از رویکرد روانشناسی مثبت می تواند به طور معناداری انگیزه تحصیلی دانش آموزان را افزایش دهد و به بهبود عملکرد تحصیلی آن ها منجر شود. این مطالعه به اهمیت توجه به ابعاد عاطفی و روانی در فرآیند یادگیری تاکید می کند و پیشنهاداتی برای به کارگیری روش های روانشناسی مثبت در نظام آموزشی ارائه می دهد. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش-آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان خانمیرزادر سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود، که از بین آنها تعداد ۴۰ نفر به صورت نمونه گیری تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند و همکاران (۱۹۹۲) بود که طی دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون تکمیل شد. سپس گروه آزمایش طی ۱۴ جلسه ۹۰ دقیقه ای مداخله روان شناسی مثبت نگر رشید (۲۰۰۹) را دریافت نمودند. نتایج نشان داد مداخله ی روانشناسی مثبت نگر بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم موثر بوده است (۰۱/۰>P). آموزش مثبت نگری بر انگیزش درونی و انگیزش بیرونی دانش آموزان تاثیر معنی داری داشته است (۰۱/۰>P)، اما بر مولفه بی انگیزگی تاثیر معنی داری نداشته است (۰۵/۰p).

کلیدواژه ها:

آموزش مثبت نگری ، انگیزش تحصیلی