الگویابی رابطه سواد فناوری و چابکی سازمانی با نقش میانجی خوش بینی سازمانی در کارکنان آموزش و پرورش شهرستان خوی

هدف پژوهش حاضر بررسی سواد فناوری با چابکی سازمانی با نقش میانجی خوش بینی سازمانی در کارکنان آموزش و پرورش شهرستان خوی است. پژوهش حاضر از لحاظ روش شناسی، کاربردی و از بعد روش جمع آوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کارکنان اداره آموزش و پرورش شهرستان خوی می باشد. با توجه به محدود بودن حجم جامعه آماری، در این پژوهش نمونه برابر با جامعه در نظر گرفته شد. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه سواد فناوری کاتز و کلین (۲۰۰۷)، پرسشنامه چابکی سازمانی ژانگ و شریفی (۲۰۰۰) و پرسشنامه خوش بینی سازمانی شی یر و همکاران (۱۹۹۴) استفاده شد. برای تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS و smartPLS در دو سطح آماری توصیفی و استنباطی استفاده شد. تجزیه و تحلیل فرضیه ها نشان داد با توجه به مقادیر حاصل، ارتباط بین متغیر سواد فناوری با چابکی سازمانی با نقش میانجی خوش بینی سازمانی در سطح اطمینان ۹۵/۰ تایید می شود. ارتباط سازه های سواد فناوری با چابکی سازمانی و خوش بینی سازمانی و همچنین ارتباط سازه های خوش بینی سازمانی با چابکی سازمانی معنادار و مستقیم می باشند. بر این اساس می توان نتیجه گرفت افزایش سواد فناوری کارکنان در سازمان، چابکی سازمانی و خوش بینی سازمانی را افزایش داده و همچنین افزایش خوش بینی سازمانی منجر به افزایش چابکی سازمانی می شود.

کلیدواژه ها:

سواد فناوری ، چابکی سازمانی ، خوش بینی سازمانی.