تحلیل سبک سید احمد اردکانی در نگارش روضه حسینیه

روش خلق یک اثر، مقوله ای مهم در نگارش یک اثر است؛ به خصوص که آن اثر، یک واقعه تاریخی را نقل کند. استفاده از اسناد، روایت صادقانه و بی طرف، ذکر وقایع به ترتیب، مطابق با تاریخ و جامعیت از ویژگی های مهم یک اثر تاریخی است. درکنار، آن شناخت یک اثر و نویسنده آن، به فهم متون هم رده و هم عصر او کمک شایانی می کند. روضه حسینیه سید احمد اردکانی، عالم، مورخ و محدث شیعی (۱۳ ق) مجموعه ای از روایات معتبر شیعه را دربردارد که اردکانی در نگارش آن از آثاری؛ چون مثیرالاحزان ابن نمای حلی، الامالی شیخ صدوق، اعلام الوری طبرسی، الملهوف سید بن طاووس و... نیز تفاسیری؛ مانند تفسیر ابن عباس، امام حسن عسگری (ع) و... استفاده کرده است. موضوع اصلی این اثر، زندگانی امام حسین(ع) و واقعه جانگداز عاشورا و کربلا است. شیوه اردکانی در نقل هر موضوع، ضمن حفظ ترتیب تاریخی و جامعیت وقایع، ارائه سند و ذکر نام صاحب اثر و گاه تحلیل و تفسیر برخی از آنها است. اردکانی همچنین به ترجمه آیات، ابیات، نقل قول ها، روایات راویان و مقتل نگاران پرداخته است. از آنجا که روضهحسینیه به زبان فارسی است و بیشتر اسناد مورد استفاده در این کتاب به زبان عربی نگاشته شده اند، می توان اردکانی را یکی از نخستین مترجمان بخش هایی از کتب مقاتل؛ همچون لهوف سید طاووس و... تلقی کرد. این اثر در کنار جایگاه تاریخی، جایگاه اسنادی مهمی برای مطالعه و تحقیق درباره مقتل نویسی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

روضهحسینیه ، سید احمد اردکانی ، تاریخنگاری. مقتلنگاری ، شیعه