نقش و جایگاه معنویت در بهبو عملکرد آموزشی دبیران و دانش آموزان

معنویت، امروزه یکی از موضوعات محوری پژوهش های حوزه تربیت و اخلاق است و با وجود اهمیتی که این موضوع پیداکرده است، اما هنوز ابهامات و سوال های زیادی در رابطه با آن، و همین طور مشکلات احتمالی که ممکن است در پی به کارگیری آن در جامعه و تبدیل جامعه به جامعه معنویت گرا به دست آید، وجود دارد. لذا این پژوهش در گام نخست می کوشد که ضمن ابهام زدایی از مفهوم معنویت؛ رویکردهای معنویت را بررسی کند تا قرائت دفاع پذیرتری از معنویت، به خصوص در رابطه با جامعه ایران و نیازهای ایرانیان معرفی گردد، سپس میزان حضور و توجه به معنویت در متون درسی نشان داده شده و با توجه به الگوی منتخب پژوهشگر برای معنویت گرایی، تحلیل های لازم انجام شده و راهکارهای مناسب ارائه می گردد. در چنین شرایطی آموزش و پرورش نیازمند استفاده موثر و کارآمد از ابزاری چون برنامه درسی است. برنامه درسی محتوای رسمی و غیررسمی، روش و آموزش های آشکار و پنهانی است که به وسیله آنها، شاگردان، دانش لازم را به دست آورند و ارزش ها را در خود تغییر دهند بنابراین می توان گفت برنامه ی درسی معنوی نوعی برنامه ی درسی است که خواهان رسیدن به سطوح بالاتر آگاهی و معنی دار کردن زندگی است.

کلیدواژه ها:

معنویت ، عملکرد آموزشی ، خلاقیت آموزشی