تحلیل پیامدهای کاربرد هوش مصنوعی در ارزشیابی آموزشی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 33
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF01_8622
تاریخ نمایه سازی: 5 اسفند 1404
چکیده مقاله:
در دهه های اخیر، پیشرفت های شگرف در حوزه هوش مصنوعی موجب شده است که این فناوری به تدریج در ابعاد گوناگون زندگی بشری رسوخ کند و دگرگونی های اساسی در نظام های آموزشی ایجاد نماید. ارزشیابی آموزشی به عنوان یکی از حساس ترین و محوری ترین ارکان نظام تعلیم و تربیت، از این تحول بی نصیب نمانده و امروزه شاهد ورود گسترده ابزارها و سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی به فرآیندهای سنجش و ارزشیابی هستیم. این مقاله با هدف تحلیل جامع و نظام مند پیامدهای کاربرد هوش مصنوعی در ارزشیابی آموزشی نگاشته شده و تلاش می کند تا از منظرهای گوناگون آموزشی، اجتماعی، اخلاقی، روان شناختی و سازمانی به بررسی این موضوع بپردازد.ارزشیابی آموزشی در نظام تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران همواره یکی از چالش برانگیزترین حوزه ها بوده است. از یک سو، معلمان با کمبود وقت، افزایش تعداد دانش آموزان در کلاس های درس و پیچیدگی فرآیند ارزشیابی دست وپنجه نرم می کنند؛ از سوی دیگر، دانش آموزان و خانواده هایشان انتظار دارند که ارزشیابی منعکس کننده واقعی توانمندی ها، استعدادها و پیشرفت تحصیلی آنان باشد. در این میان، هوش مصنوعی با ارائه ابزارهایی چون تصحیح خودکار آزمون ها، سیستم های تطبیقی یادگیری، تحلیل داده های عملکردی و پیش بینی مسیر تحصیلی دانش آموزان، وعده هایی جذاب در باب بهبود کیفیت ارزشیابی مطرح ساخته است.این پژوهش با رویکرد مروری و تحلیلی و با استفاده از منابع معتبر داخلی و خارجی، کوشیده است تا نه تنها جنبه های مثبت و فرصت های ناشی از کاربرد هوش مصنوعی در ارزشیابی را برجسته سازد، بلکه به چالش ها، تهدیدها و پیامدهای ناخواسته این کاربرد نیز با نگاهی انتقادی و موشکافانه بپردازد. یافته های این مقاله نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند بازخورد فوری و شخصی سازی شده ارائه دهد، جانب داری های انسانی را کاهش دهد، حجم کار مدیریتی معلمان را تقلیل بخشد و الگوهای پنهان در یادگیری دانش آموزان را آشکار سازد. با این حال، نگرانی های جدی در حوزه هایی چون حریم خصوصی داده ها، شکاف دیجیتالی، کاهش تعاملات انسانی، تبعیض الگوریتمی و وابستگی بیش از حد به فناوری نیز قابل چشم پوشی نیستند. در پایان، پیشنهادهایی برای بهره برداری بهینه از این فناوری در چارچوب نظام آموزش وپرورش ایران ارائه گردیده است.
کلیدواژه ها:
هوش مصنوعی ، ارزشیابی آموزشی ، یادگیری ماشین ، سنجش تطبیقی ، آموزش وپرورش ، فناوری آموزشی ، تحلیل داده های آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، اخلاق هوش مصنوعی ، نظام تعلیم و تربیت
نویسندگان
کبری بذرگری
کارشناسی مدیریت خانواده دانشگاه علمی کاربردی
زهرا شبانیان رونک
کارشناسی مدیریت خانواده دانشگاه جامع علمی کاربردی
زهرا فاضل بخشی
کارشناسی ارشد مشاوره دانشگاه آزاد قوچان
طاهره اسحاقی هدک
کاردانی دینی وعربی دانشگاه تربیت معلم بنت الهدی صدر فردوس