بررسی نقش بازی های حرکتی در تقویت مهارت های ادراکی حرکتی و بهبود یادگیری دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش و جایگاه بازی های حرکتی در تقویت مهارت های ادراکی-حرکتی و تاثیر مستقیم آن بر بهبود فرآیند یادگیری در دانش آموزان است. روش تحقیق در این مطالعه، کتابخانه ای و از نوع مروری سیستماتیک بود که با بررسی اسناد، مقالات و پایگاه های داده معتبر داخلی و خارجی در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵ انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بازی های حرکتی نه تنها باعث بهبود شاخص های جسمانی نظیر تعادل، هماهنگی و چابکی می شوند، بلکه از طریق تقویت زیرساخت های عصبی-ادراکی، عملکردهای اجرایی مغز، دقت، تمرکز و حافظه کاری را نیز ارتقا می دهند. تحلیل داده ها حاکی از آن است که مداخله های مبتنی بر بازی های حرکتی سازمان یافته، به ویژه در دوران ابتدایی، منجر به کاهش اختلالات یادگیری و افزایش خودکارآمدی تحصیلی می گردد. در بخش بحث و تبیین، این نتایج بر اساس نظریه تحول ادراکی-حرکتی کپارت و نظریه رشد شناختی پیاژه تحلیل شد. در نهایت، پیشنهاد می گردد که بازی های حرکتی به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از برنامه درسی مدارس، به ویژه برای دانش آموزان دارای ضعف در یادگیری، مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

بازی های حرکتی ، مهارت های ادراکی-حرکتی ، یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، عملکردهای