استفاده از تکنیک های فعال سازی ذهن برای بهبود یادگیری در کلاس
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 50
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF01_8500
تاریخ نمایه سازی: 5 اسفند 1404
چکیده مقاله:
چکیده ی حاضر به بررسی نقش «فعال سازی ذهن» در بهبود فرایند یادگیری در کلاس درس می پردازد و نشان می دهد که چگونه می توان با درگیر کردن آگاهانه و هدفمند ذهن دانش آموزان، کیفیت یادگیری را افزایش داد. فعال سازی ذهن، به مجموعه راهبردهایی گفته می شود که از حالت انفعالی شنیدن و حفظ کردن فراتر رفته و دانش آموز را وادار به فکر کردن، سوال پرسیدن، تحلیل کردن و خلق معنا می کند. در چنین رویکردی، کلاس تنها محل انتقال اطلاعات نیست، بلکه محیطی برای تجربه، تعامل، تمرین تفکر و ساخت دانش شخصی به شمار می آید. یکی از ابعاد مهم فعال سازی ذهن، توجه به تمرکز و مدیریت حواس پرتی در کلاس است، زیرا ذهنی که پیوسته درگیر محرک های مزاحم است، توان پردازش عمیق مطالب درسی را از دست می دهد. استفاده از تمرین های ساده ی تنفس عمیق و آرام سازی، پیش از آغاز فعالیت های پیچیده ی شناختی، می تواند سطح استرس را کاهش داده و زمینه ی تمرکز پایدارتر را فراهم کند. بخش دیگری از فعال سازی ذهن به سازمان دهی فعال اطلاعات مربوط است؛ یعنی دانش آموز به جای دریافت خام مطالب، آن ها را دسته بندی، خلاصه سازی و بازسازی می کند تا شبکه ی معنایی منسجم تری در ذهن شکل گیرد. در این میان، یادداشت برداری فعال و تولید شخصی خلاصه ها، به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی فعال سازی ذهن مطرح می شود، زیرا دانش آموز را مجبور می کند مطلب را بفهمد، آن را با زبان خود بازنویسی کند و روابط اصلی را برجسته سازد. همچنین، طرح پرسش توسط خود دانش آموزان در حین آموزش، نوعی «مطالعه و یادگیری فعال» ایجاد می کند که در آن ذهن صرفا دریافت کننده نیست، بلکه پیوسته در حال آزمون، تفسیر و بازآرایی اطلاعات است. گفت وگوهای کلاسی هدایت شده و بحث های گروهی نیز، با گشودن فضای تبادل نظر و مواجهه با دیدگاه های مختلف، تفکر انتقادی و انعطاف پذیری شناختی را تقویت می کنند. بخش دیگر فعال سازی ذهن به استفاده از محرک های متنوع حسی و سبک های مختلف یادگیری مربوط می شود؛ بهره گیری از تصویر، نمودار، نقشه ذهنی و مدل های دیداری در کنار توضیح شفاهی، به فعال شدن حافظه ی تصویری و در نتیجه تثبیت بهتر مطالب کمک می کند. انجام فعالیت های عملی، آزمایش ها و بازی های آموزشی، علاوه بر افزایش انگیزه، حس درگیری بدنی و حسی را تقویت کرده و به یادگیری عمیق تر منجر می شود. در کنار این موارد، تجسم سازی ذهنی هدفمند، مانند تصور موفقیت در حل مسئله یا اجرای درست یک مهارت، می تواند به بسیج منابع ذهنی و افزایش باور به توانایی یادگیری کمک کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
هادی حمدالهی
دانش آموخته ی کارشناسی ارشد ریاضی , دانشگاه بناب
رستا عبداله زاده
دانش آموخته ی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی ، دانشگاه آزاد مهاباد
الهوردی عبدالهی گل
دانش آموخته ی کارشناسی ارشد الهیات و معارف اسلامی ، دانشگاه ازاد بناب
رضا حیدری
دانش آموخته ی کارشناسی کشاورزی ، دانشگاه محقق اردبیل