تاثیر حمایت سازمانی ادراک شده بر تمایل به فرزندآوری با میانجی گری تعارض کار-خانواده

با توجه به کاهش نرخ باروری در کشور و توجه دولت به این امر، هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر حمایت سازمانی درک شده بر تمایل به فرزندآوری با نقش میانجی تعارض کار- خانواده است. در پژوهش حاضر، برای جمع آوری داده ها، از پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش، شامل کارکنان دانشگاه علوم پزشکی بابل است که براساس روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای تعداد ۱۷۶ نفر به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. تحلیل داده های پژوهش نشان داد حمایت سازمانی ادراک شده بر تمایل به فرزندآوری تاثیر مثبت دارد. همچنین تعارض کار- خانواده در رابطه بین حمایت سازمانی ادراک شده و تمایل به فرزندآوری نقش میانجی دارد. شدت رابطه بین حمایت سازمانی درک شده و تمایل به فرزندآوری برای زنان شاغل به طور معناداری بیشتر از مردان شاغل است. با توجه به یافته های پژوهش، توجه به مولفه های حمایت از کارکنان و تعادل بین الزامات کاری و زندگی شخصی در سیاستگذاری های شغلی توسط مدیران و برنامه ریزان در سازمان ها می تواند موجب ارتقا سطح تمایل به فرزندآوری شاغلین شود. اتخاذ رویه های سازمانی که به رفاه کارکنان و ایجاد شرایط کاری جهت کاهش تعارض کار-خانواده منجر شود، بر تمایل به فرزندآوری به ویژه در مورد کارکنان زن تاثیرگذار است. برپایه شواهد این مقاله، تدوین قوانین حمایتی در قوانین استخدامی توسط دولت با توجه به تفاوت های جنسیتی می تواند در افزایش نرخ باروری کشور مثمرثمر باشد.

کلیدواژه ها:

تمایل به فرزندآوری ، تعارض کار- خانواده ، حمایت سازمانی ادراک شده ، دانشگاه علوم پزشکی بابل ، نرخ باروری