تحلیل تاثیر آموزش مشارکتی و کیفیت تدریس تعاملی بر اشتیاق تحصیلی در چارچوب یادگیری هیجانی–اجتماعی (SEL)

پژوهش حاضر با هدف تحلیل تاثیر آموزش مشارکتی و کیفیت تدریس تعاملی بر اشتیاق تحصیلی دانش آموزان در چارچوب یادگیری هیجانی–اجتماعی انجام شد. روش پژوهش توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر پایه ششم ابتدایی شهرستان کلاله بود که از میان آنان ۲۹۱ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه آموزش مشارکتی استیفان، پرسشنامه کیفیت تدریس سیراج و پرسشنامه اشتیاق تحصیلی فردریکز بود. داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS تحلیل شد. یافته ها نشان داد هر دو متغیر آموزش مشارکتی و کیفیت تدریس تعاملی به طور معناداری اشتیاق تحصیلی دانش آموزان را پیش بینی کردند و حدود ۸۰ درصد از واریانس اشتیاق تحصیلی توسط این دو متغیر تبیین شد. نتایج بیانگر آن بود که کلاس های مبتنی بر تعامل، همکاری هدفمند و تدریس پویا موجب افزایش درگیری رفتاری، عاطفی و شناختی دانش آموزان شده است. در نتیجه گیری مشخص شد که ترکیب آموزش مشارکتی با تدریس تعاملی می تواند بستری مناسب برای ارتقای انگیزش و اشتیاق تحصیلی در مدارس ابتدایی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

آموزش مشارکتی ، کیفیت تدریس ، اشتیاق تحصیلی ، یادگیری هیجانی–اجتماعی ، تعامل کلاسی.