بررسی رابطه شوخطبعی با روحیه بخشایشگری و عزت نفس در زوج های متقاضی طلاق شهر مشهد

هدف: شیوع طلاق در دهه های اخیر در دنیا افزایش یافته است. طلاق با دامنه ای از پیامدهای منفی موجب به خطرافتادن سطح سلامت روان در خانواده ها می شود از جمله کاهش عزت نفس در افراد که دلیلی بر کاهش حس شفقت و بهدنبال آن کاهش حس بخشایشگری خواهد بود. یکی دیگر از متغیرهای مهم اثرگذار بر پیشگیری در جدایی و یا تسهیلفرایند جدایی زوجین که در این پژوهش به آن توجه شده است، بخشایشگری است. بخشش، متغیری است که به عنوانجنبه مهم و تاثیرگذار در بهبود آسیب های ناشی از روابط نامتعادل زناشویی مورد تمرکز واقع شده و به طور مستقیم باارتقای سلامت عمومی و پیوندهای ایمن زوجین ارتباط دارد. لذا پژوهش حاضر به منظور ارتباط بین شوخطبعی بابخشایشگری و عزت نفس در زوج های متقاضی طلاق شهر مشهد در سال ۱۴۰۲انجام شد. هدف اصلی مطالعهگر ایناست که آیا بین شوخ طبعی با روحیه بخشایشگری و عزت نفس در زوج های متقاضی طلاق رابطه وجود دارد؟روش: روش به کار رفته در پژوهش حاضر توصیفی – تحلیلی است و روش گردآوری داده ها ، مبتنی بر بررسی اسنادکتابخانه ای است.یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که بین شوخ طبعی با بخشایشگری و عزت نفس زوج های در آستانه طلاق رابطهوجود دارد و با افزایش شوخ طبعی بخشایشگری و عزت نفس نیز افزایش می یابد.نتایج: نتایج بیان می کند که شوخ طبعی می تواند اثرگذاری مثبتی بر عزت نفس افراد گذارد؛ و به واسطه حس شفقتی کهدر عزت نفس ایجاد می شود می توان به حس بخشایشگری رسید. لذا با توجه به شرایط روانی و حتی جسمانی زوج هایمتقاضی طلاق که دارای تنش زیادی هستند می توان از رویکردهای هیجان مدار خصوصا شوخ طبعی در حین طلاق جهتتعدیل روان و آرامش جسمانی رسید.

کلیدواژه ها:

بخشایشگری ، عزت نفس ، شوخ طبعی ، طلاق