نقش هوش هیجانی در ارتقای توانایی حل مسائل پیچیده آموزشی در دانش آموزان دوره متوسطه

در نظام های آموزشی نوین، گذار از یادگیری مبتنی بر حفظیات به سمت پرورش مهارت های حل مسئله، به عنوان یک ضرورت انکارناپذیر شناخته شده است. دانش آموزان دوره متوسطه به دلیل قرارگیری در سنین بلوغ و مواجهه با تغییرات گسترده شناختی و احساسی، در برخورد با مسائل پیچیده آموزشی نیازمند ابزارهایی فراتر از هوش شناختی (IQ) هستند. این مقاله به بررسی عمیق و همه جانبه «هوش هیجانی» (EQ) به عنوان یک کاتالیزور اساسی در ارتقای توانایی حل مسائل پیچیده می پردازد. در این پژوهش مروری-تحلیلی، ابعاد پنج گانه هوش هیجانی (خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی) و مکانیسم های اثرگذاری آن ها بر فرآیندهای شناختی درگیر در حل مسئله مورد واکاوی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که هوش هیجانی با کاهش اضطراب شناختی، افزایش تاب آوری در برابر شکست، و تسهیل یادگیری مشارکتی، نقش مستقیمی در بهبود عملکرد تحصیلی و حل مسائل بدساختار (Ill-structured problems) دارد. در نهایت، راهکارهای عملی برای ادغام آموزش هوش هیجانی در برنامه درسی مدارس متوسطه ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، حل مسئله پیچیده ، دانش آموزان متوسطه ، تنظیم هیجان ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری مشارکتی.