نقش فناوری های آموزشی نوین در کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

اضطراب تحصیلی یکی از موانع جدی در مسیر یادگیری و دستیابی به موفقیت تحصیلی دانش آموزان در سطوح مختلف آموزشی است. این مقاله به بررسی نقش تحول آفرین فناوری های آموزشی نوین (مانند واقعیت مجازی (VR)، واقعیت افزوده (AR)، هوش مصنوعی (AI) و بازی وارسازی) در کاهش سطوح اضطراب تحصیلی و به تبع آن، بهبود عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می پردازد. مرور ادبیات نظری نشان می دهد که عوامل متعددی از جمله سبک های تدریس سنتی، انتظارات بالا، و کمبود کنترل بر فرآیند یادگیری می توانند موجب افزایش اضطراب شوند. فناوری های نوین با فراهم آوردن محیط های یادگیری شخصی سازی شده، کاهنده استرس، غنی سازی شده و تعاملی، پتانسیل بالایی برای تعدیل این عوامل دارند. این پژوهش با تکیه بر چارچوب هایی نظیر نظریه یادگیری اجتماعی شناختی (Bandura, ۱۹۹۷) و نظریه بار شناختی (Mayer, ۲۰۰۹)، استدلال می کند که استفاده هدفمند از این ابزارها می تواند خودکارآمدی تحصیلی را افزایش داده و اضطراب عملکرد (Performance Anxiety) را کاهش دهد. در بخش روش شناسی، یک رویکرد ترکیبی (Mixed Methods) برای سنجش تاثیر این فناوری ها پیشنهاد می شود. یافته های مورد انتظار حاکی از رابطه معکوس معنادار بین ادغام فناوری های نوین و سطوح اضطراب تحصیلی است.

کلیدواژه ها:

اضطراب تحصیلی ، فناوری های آموزشی نوین ، واقعیت مجازی ، هوش مصنوعی ، خودکارآمدی تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی.