کاربرد یادگیری ترکیبی (حضوری–مجازی) در بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد یادگیری ترکیبی (Blended Learning) در بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. با توجه به تحولات سریع فناوری و نیاز به رویکردهای آموزشی منعطف و موثر، یادگیری ترکیبی به عنوان راهکاری نوین، امکان ادغام مزایای آموزش حضوری سنتی با انعطاف پذیری محیط های یادگیری الکترونیکی را فراهم می آورد. این مقاله مروری نظام مند بر مبانی نظری، پیشینه های پژوهشی داخلی و خارجی، و چارچوب روش شناسی پیشنهادی برای اجرای موثر این الگو در نظام آموزشی ارائه می دهد. نتایج حاصل از مرور ادبیات نشان می دهد که رویکردهای ترکیبی که به درستی طراحی شده باشند، می توانند منجر به افزایش انگیزه، بهبود مشارکت فعال دانش آموزان، و در نهایت ارتقاء معنادار نتایج یادگیری در مقایسه با روش های صرفا حضوری یا صرفا مجازی شوند (Means et al., ۲۰۱۳). چارچوب پیشنهادی بر اهمیت طراحی آموزشی مبتنی بر مدل های نظری مانند مدل تبادل اجتماعی و نقش معلم به عنوان تسهیل گر در محیط های ترکیبی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، پیشرفت تحصیلی ، آموزش الکترونیکی ، فناوری آموزشی ، یادگیری مبتنی بر دانش آموز.