اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر بهزیستی ذهنی و شفقت به خود در دختران مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی

اختلال ملال پیش از قاعدگی، نوع شدیدی از اختلال پیش از قاعدگی است که منجر به بروز علائم فیزیکی، روانی و شناختی قابل پیش بینی مشخص می شود. هدف اصلی مطالعه، بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر بهزیستی ذهنی و شفقت به خود در دختران مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی بود. روش پژوهش حاضر شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. از جامعه آماری دختران مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی دانشگاه آزاد واحد تالش درسال ۱۴۰۲ محدوده سنی ۱۸ تا ۲۵ سال، تعداد ۴۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و بصورت تصادفی در یک گروه ۲۰ نفره آزمایش و یک گروه ۲۰ نفره کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش مداخله درمان شناختی- رفتاری طی دو ماه در ۸ جلسه ۲ ساعته هفته ای ۱ جلسه دریافت کردند و گروه کنترل هیچ درمانی را دریافت ننمود. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه ابزار غربالگری ملال پیش از قاعدگی (PSST) توسط استینر و همکاران (۲۰۰۳)، بهزیستی ذهنی (SWS) کی یز و ماگیار - مو (۲۰۰۳) و پرسشنامه فرم بلند شفقت به خود ((SCS-LF نف و همکاران، (۲۰۰۳) پیش از آغاز درمان و پس از پایان جلسات استفاده شد. داده های حاصل با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد که درمان شناختی- رفتاری در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل، بهزیسنی ذهنی و شفقت به خود در دختران مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی معنادار بود (۰۵/۰sig>). بر این اساس، درمان شناختی- رفتاری مداخله ای موثر در دختران مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی می باشد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی-رفتاری ، بهزیستی ذهنی ، شفقت به خود ، اختلال ملال پیش از قاعدگی