عوامل موثر بر روند یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی در مناطق محروم (دبستان عرفان ۴، روستای حاجی آباد، بخش ساربوک، شهرستان قصرقند)

هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل موثر بر روند یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی در مناطق محروم با مطالعه موردی دبستان عرفان ۴ روستای حاجی آباد، بخش ساربوک، شهرستان قصرقند بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–تحلیلی و از نوع مطالعه موردی است. جامعه آماری شامل ۵۰ نفر از دانش آموزان پایه های چهارم، پنجم و ششم ابتدایی بود که به روش سرشماری و با رضایت آگاهانه خانواده ها انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه محقق ساخته، مشاهده میدانی و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های ناپارامتریک اسپیرمن، فریدمن و کروسکال–والیس انجام شد نتایج نشان داد که عوامل آموزشی و خانوادگی بیشترین ارتباط معنادار را با یادگیری دانش آموزان دارند. عوامل آموزشی بالاترین قدرت پیش بینی یادگیری را نشان دادند، در حالی که عوامل خانوادگی و محیطی در سطح پایین تری قرار داشتند. همچنین بین پایه های تحصیلی از نظر میزان یادگیری تفاوت معناداری مشاهده نشد. بر این اساس نتایج پژوهش حاکی از آن است که در مناطق محروم، مدرسه و معلم نقش جبرانی اساسی در بهبود یادگیری ایفا می کنند و تقویت کیفیت آموزش و حمایت خانواده ها می تواند به ارتقای عدالت آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری دانش آموزان ، مناطق محروم ، عوامل آموزشی ، عوامل خانوادگی ، دبستان ابتدایی.