مدل سازی عوامل موثر بر استفاده روزنامه نگاران ایران از ابزارهای تلفن همراه هوشمند

هدف اصلی این پژوهش، شناخت «عوامل موثر بر استفاده از ابزارهای تلفن همراه هوشمند بین روزنامه نگاران در ایران» از طریق مدل سازی معادلات ساختاری است. اساس روش تحقیق این پژوهش، پیمایشی و در قسمت هایی نیز برای دسته بندی تعاریف از نظر خبرگان استفاده شده است. واحد مشاهده «فرد» و واحد تحلیل در دو سطح فردی و گروهی انتخاب شده است. محقق در مجموع ۴۰۰ نفر را به عنوان حجم نمونه به صورت تصادفی انتخاب کرده است. محقق کارکردهای تلفن همراه هوشمند در کار روزنامه نگاری را براساس نظر خبرگان در دو دسته «ارتباطی» و «شبکه ای» تقسیم بندی کرده است. براساس نتایج به دست آمده، «سن» تاثیر معکوسی بر میزان استفاده از تلفن همراه هوشمند بین روزنامه نگاران در ایران دارد و بر «نحوه» استفاده از تلفن همراه هوشمند نیز موثر نیست. «رشته تحصیلی» بر «میزان» و «نحوه» استفاده از تلفن همراه هوشمند موثر نیست، اما «سواد رسانه ای» بر «میزان» و «نحوه» استفاده از تلفن همراه هوشمند بین روزنامه نگاران در ایران موثر است. متغیرهای «سواد دیجیتالی»، «سرعت دسترسی به اینترنت»، «امکانات گوشی»، «سطح پذیرش نوآوری» و «استفاده و رضایت مندی» بر «میزان» استفاده از تلفن همراه هوشمند بین روزنامه نگاران در ایران موثر است و درباره «نحوه» استفاده موثر نیست.

کلیدواژه ها:

روزنامه نگاران ایران ، روزنامه نگاری آنلاین ، روزنامه نگاری موبایل ، تلفن همراه هوشمند ، معادلات ساختاری