توسعه دیپلماسی علم مبتنی بر زیست بوم جدید ارتباطات علم

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 82

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JCSC-21-80_005

تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404

چکیده مقاله:

در دهه های اخیر، فناوری و رسانه های جدید تغییرات زیادی در زیست بوم ارتباطات علم ایجاد کرده اند. این تغییرات نه تنها بر روند ارتباط دانشمندان و عموم مردم تاثیر گذاشته اند، بلکه در دامنه دیپلماسی علم نیز موثر بوده اند. در واقع، دیپلماسی علم هم متاثر از این تغییرات و نوعی از «دیپلماسی جدید» است که موجب شده است که وظایفی که به طور سنتی توسط بازیگران صریح مانند وزارت امور خارجه و خدمات دیپلماتیک و کنسولی انجام می شد توسط بازیگران ضمنی و غیرنهادی و با استفاده از نسل دوم ارتباطات علم نیز انجام شود. این مقاله که به روش مرور روایتی انجام شده است به دنبال پاسخ به این سوال است که تغییرات جدید در ارتباطات علم چه تاثیری بر دیپلماسی علم می گذارد؟ برای پاسخ به این سوال ابتدا ۱۳۸ منبع از پایگاه های معتبربین المللی مورد بررسی قرار گرفت که پس از حذف ۷۴ منبع به دلیل نامرتبط بودن چکیده و متن به سوال پژوهش، ۶۴منبع مرتبط برای بررسی نهایی درنظر گرفته شد. این مقاله سعی دارد با مرور روندهای تجربی و نظری این حوزه به نقش تازه ای که ارتباطات علم در دیپلماسی علم ایفا می کند بپردازد و بدین منظور مدل مفهومی برای جایگاه جدید ارتباطات علم در دیپلماسی علم ارائه می کند. ابتدا، زیست بوم جدید ارتباطات علم مورد بررسی قرار می گیرد، سپس اثرات این تغییرات و هم زیستی ارتباطات علم نسل اول و دوم بر روی دیپلماسی علم تبیین می شود. در نهایت، با تکیه بر این مدل مفهومی، تاثیر تکثر واسطه ها و چالش های جدید این زیست بوم بررسی می شود.

کلیدواژه ها:

ارتباطات علم ، دیپلماسی علم ، نسل دوم ارتباطات علم ، ابزارهای دیپلماسی علم ، زیست بوم جدید ارتباطات علم

نویسندگان

فاطمه بنیادی

دکتری علوم ارتباطات - دانشگاه علامه طباطبائی، پژوهشگر مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور(نویسنده مسئول )

فائز آقائی

دانشجوی دکتری فلسفه علم - پژوهشکده حکمت و فلسفه ایران، پژوهشگر مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • ذوالفقارزاده، م. و هاجری، م. (۱۳۹۵). شناسایی ابعاد و مولفه ...
  • خانیکی، ه. (۱۴۰۱). اندیشه پیشرفت و تحولات جدید جامعه ایران، ...
  • فیضی، ک. و ایران دوست، م. (۱۳۹۲). دلفی روشی برای ...
  • میرعمادی، ط. (۱۳۹۶). مقدمه ای بر دیپلماسی علم و فناوری. ...
  • هادیان، ن.، و احدی، ا. (۱۳۸۸). جایگاه مفهومی دیپلماسی عمومی. ...
  • ALLEA, (۲۰۱۹). Trust in science and changing landscapes of communication. ...
  • Anderson, C.W. (۲۰۱۹). Web ۲.۰. obo in Communication. doi: ۱۰.۱۰۹۳/obo/۹۷۸۰۱۹۹۷۵۶۸۴۱-۰۰۷۲Auer, ...
  • Bucchi, M. (۲۰۱۳). Style in science communication. Public Understanding of ...
  • Bryant, C. (۲۰۰۳). Does Australia need a more effective policy ...
  • Colglazier, E. W. (۲۰۱۸). Science diplomacy and future worlds. Science ...
  • Černovská, E, Ana Moreno, E. (۲۰۲۰). ‘Levels’ in Young et ...
  • Copeland, D. (۲۰۱۶). Science Diplomacy. In: The SAGE handbook of ...
  • Feizi, K., & Irandoost, M. (۲۰۱۳). Delphi: A method for ...
  • Guenther, L. and Joubert, M. (۲۰۱۷). ‘Science communication as a ...
  • Hocking,B., Melissen, J., Riordan., s. and Sharp, P. (۲۰۱۲). Futures ...
  • Kaye, D. D. (۲۰۰۷). Rethinking Track Two Diplomacy. In Talking ...
  • Leach, J (۲۰۱۵). 'The Role of Science Communication in International ...
  • Logan, R. (۲۰۰۱) ‘‘Science Mass Communication: its conceptual history’’, SciencenCommunication ...
  • Lord, KM., Turekian, VC. (۲۰۰۷). Time for a new era ...
  • Mellor, F., Webster, S. (۲۰۱۷). Written evidence submitted by the ...
  • Miller, J. D. (۱۹۸۳). The American People and Science Policy: ...
  • Miremadi, T. (۲۰۱۷). Introduction to science and technology diplomacy. Tehran: ...
  • Mosco, V. (۲۰۰۵). The Digital Sublime: Myth, Power, and Cyberspace. ...
  • Murray, S. (۲۰۰۸). Consolidating the Gains Made in Diplomacy Studies: ...
  • Nye, Jr, J. S. (۲۰۰۴). Soft power: The means to ...
  • Negrine, R. (۲۰۰۸). The Transformation of Political Communication: Continuities and ...
  • Penca, J. (۲۰۱۸).The rhetoric of “science diplomacy”: Innovation for the ...
  • Pamment, J. (۲۰۱۴). The Mediatization of Diplomacy. The Hague Journal ...
  • Pamment, J., & Wilkins, K. G. (Eds.). (۲۰۱۸). Communicating National ...
  • Ruffini, B. (۲۰۲۰).Conceptualizing science diplomacy in the practitioner-driven literature: a ...
  • Schäfer، M. (۲۰۱۷)، How Changing Media Structures are Affecting Science ...
  • Secko, D., Elyse, A. & Terrine, F. (۲۰۱۳) FOUR MODELS ...
  • Trench, B. (۲۰۰۸). Towards an analytical framework of science communication ...
  • Turekian, V. C., Macindoe, S., Copeland, D., Davis, L. S., ...
  • The Royal Society. The American Association for the Advancement of ...
  • Van Langenhove, L. (۲۰۱۷). Tools for an EU science diplomacy. ...
  • Weingart, P., & Guenther, L. (۲۰۱۶). Science communication and the ...
  • Wagner, C. S. (۲۰۰۲). The elusive partnership: science and foreign ...
  • Young, M., Rungiu, C. (۲۰۲۰). ‘Explicitness/Implicitness’ in Young et al ...
  • Zolfagharzadeh, M., & Hajari, M. (۲۰۱۶). Identifying the dimensions and ...
  • Wagner, C. S. (۲۰۰۲). The elusive partnership: science and foreign ...
  • Young, M., Rungiu, C. (۲۰۲۰). ‘Explicitness/Implicitness’ in Young et al ...
  • Zolfagharzadeh, M., & Hajari, M. (۲۰۱۶). Identifying the dimensions and ...
  • نمایش کامل مراجع