تحلیل تربیتی فاصله بین تلاش شناختی و نتیجه آموزشی

این مقاله به بررسی و تحلیل انتقادی پدیده «فاصله بین تلاش شناختی و نتیجه آموزشی» در بستر نظام های آموزشی رسمی می پردازد. این شکاف، که در آن تلاش ظاهری دانش آموز یا دانشجو (زمان صرف شده، حجم مطالعه، و فعالیت های انجام شده) به طور معناداری با عمق یادگیری، درک مفهومی، و توانایی به کارگیری آموخته ها (نتیجه آموزشی) همسو نیست، یک معضل ریشه دار در آموزش است. هدف اصلی این پژوهش، ارائه یک چارچوب مفهومی برای تفکیک تلاش صرفا رفتاری از تلاش شناختی موثر و تشریح سازوکارهای روان شناختی و تربیتی موثر بر این گسستگی است. در تحلیل چارچوب مفهومی، تلاش شناختی به عنوان فرآیندی فعال شامل رمزگذاری، سازماندهی، و ادغام دانش در ساختارهای ذهنی تعریف می شود، در حالی که نتیجه آموزشی سنجیده شده، فراتر از حفظیات سطحی، نیازمند تفکر سطح بالا (سطوح تالکسونومی بلوم) است. علل شکل گیری این شکاف شامل بار شناختی نامتوازن تحمیلی توسط مواد درسی، فقدان فرایندهای بازاندیشی (Metacognition)، و ضعف در ایجاد معنا و پیوند میان دانش های جدید و پیشین است. همچنین، نقش کانون های ارزیابی سنتی که صرفا بر یادآوری متمرکز هستند، در تشویق یادگیری سطحی و ایجاد توهم یادگیری مورد تاکید قرار گرفته است. در نهایت، مقاله به ارائه راهبردهای عملیاتی برای معلمان و سیاست گذاران می پردازد تا با تمرکز بر کیفیت پردازش به جای کمیت فعالیت، زمینه ساز تعمیق یادگیری و هم راستایی تلاش با پیامد مطلوب آموزشی باشند. این تحلیل نشان می دهد که مدیریت موفق یادگیری مستلزم مهندسی مجدد محیط های یاددهی-یادگیری به سمت فعال سازی مدل های پردازش عمیق است.

کلیدواژه ها:

: فاصله ، تلاش شناختی ، نتیحه آموزشی ، دانش آموزان