مقایسه تکانشگری، سبکهای ارتباطی و استرس ادراک شده در افراد متاهل دارای تعارض زناشویی بالا و پایین

هدف پژوهش حاضر مقایسه تکانشگری، سبکهای ارتباطی و استرس ادراک شده در افراد متاهل دارای تعارض زناشویی بالا و پایین بود. روش پژوهش علی مقایسه ای بود. جامعه آماری افراد متاهل دارای تعارض زناشویی بالا و پایین شهر اردبیل در سال ۱۴۰۴ بود. نمونه مورد مطالعه شامل ۶۰ نفر از افراد متاهل بود که به صورت هدفمند در گروه با تعارض زناشویی بالا و تعارض زناشویی پایین هر گروه ۳۰ نفر جایدهی شدند. ابزارهای جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه تعارض زناشویی ثنایی و براتی (MCQ)، پرسشنامه تکانشگری بارت (۱۱-BIS) پاتون و همکاران ۱۹۹۵، پرسشنامه الگوهای ارتباطی کریستین و سالاوی (۱۹۸۴) (CPQ) و پرسشنامه استرس ادراک شده کوهن و همکاران (۱۹۸۳) (PSS) بود. داده ها به روش تحلیل واریانس تک متغیره و چند متغیره مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد بین افراد متاهل دارای تعارض زناشویی بالا و پایین در متغیرهای تکانشگری، سبکهای ارتباطی و استرس ادراک شده تفاوت معنادار وجود دارد (P>۰/۰۵). از این رو تدوین برنامه های مداخله ای که بر کنترل تکانشگری، بهبود الگوهای ارتباطی و کاهش استرس ادراک شده تمرکز داشته باشند می تواند به کاهش تعارض زناشویی کمک کند.

کلیدواژه ها:

استرس ادراک شده ، تعارض زناشویی ، تکانشگری ، سبکهای ارتباطی