بررسی نقش روانشناسی و علوم تربیتی در توسعه پایدار جامعه

توسعه پایدار به تشکیل و استمرار نیاز دارد همچنین به خودباوری و خلاقیت وابسته است. از این منظر اهمیت زیرساختهای علوم تربیتی و روانشناسی که انسان محور هستند با کشف قوانین رشد و تکامل طبیعی در شکل دهی و سازماندهی شخصیت فردی و اجتماعی با کمک علوم رفتاری و اجتماعی و روانشناسی روشن می شود. علاوه بر این توسعه پایدار به مداومت نیاز دارد که با روش های کشف شده از قوانین رشد و تکامل طبیعی، نقش مشاوره و آموزش در ادامه این فرایند نیز حائز اهمیت است. اگر ما روند طبیعی رشد و تکامل را به عنوان الگوی توسعه شخصیت در بستر و عملکردهای علوم تربیتی و روانشناسی بپذیریم، آنگاه زنجیره توسعه شخصیت فرد مقدمه ای برای ایجاد محورهای بعدی خواهد بود یعنی توسعه سازمانی فرهنگ در جامعه و نهادها و همچنین توسعه سازمانی زیست محیطی برای حفظ و کارایی محیط زیست. در این مقاله نشان داده می شود که نظام های تربیتی آموزشی، پژوهشی و مشاوره ای که از یک نوع هستند به عنوان سیستم های باز و پیچیده با بازخوردهایی که خود را کنترل می کنند در شکل دهی سازمان شخصیت افراد و ادامه این شکل گیری تمایل دارند. در پی شکل دهی و استمرار سازمان شخصیت و تعامل با یکدیگر سازمان فرهنگ جامعه و نهادها و همچنین سازمان زیست محیطی به همراه نظریه ها و روش های روان شناختی و جامعه شناسی و با کمک علوم مدیریت و برنامه ریزی و علوم بوم شناسی فرآیند توسعه پایدار را به وجود خواهند آورد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی ، علوم تربیتی ، توسعه ، جامعه