بررسی رابطه بین هوش معنوی و هدف در زندگی با بهزیستی روانشناختی در بین میانسالان

زمینه و هدف هوش معنوی هدف در زندگی و بهزیستی روانشناختی از عوامل موثر بر کیفیت زندگی افراد است. پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه هوش معنوی هدف در زندگی با بهزیستی روانشناختی در میانسالان انجام گردید. روش ها مطالعه حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری میانسالان زن و مرد شهر اصفهان بود و ۱۰۰ میانسال زن و مرد با روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار سنجش مقیاس هوش معنوی فرهوش و همکاران و مقیاس هدف در زندگی ماهولیک و کرامبا بهزیستی روانشناختی ریف و اطلاعات جمعیت شناختی بود. تحلیل نتایج با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد برای تحلیل داده ها از روش همبستگی و رگرسیون استفاده شد. نتایج میانگین و انحراف معیار هوش معنوی هدف در زندگی و بهزیستی روانشناختی شرکت کنندگان در پژوهش به ترتیب ۳۵/۳۹ + ۴۱/۱۵، ۷۴ + ۱۰/۷۷ و ۰۸/۱۲ + ۱۵۶/۴۵ بود. بین هدف در زندگی و بهزیستی روانشناختی همبستگی مثبت و معناداری به دست آمد (P=۰/۰۰۰۱، r=۰/۳۸)؛ همچنین بین هوش معنوی و بهزیستی روانشناختی همبستگی مثبت و معناداری ولی بسیار کم به دست آمد (r=۰/۰۳، P=۰/۰۰۰۱). همچنین داده های حاصل از خلاصه مدل رگرسیون برای پیش بینی هوش معنوی از روی متغیرهای پیش بین هوش معنوی و هدف در زندگی نشان دادند که ۱۴ درصد از واریانس متغیر ملاک بهزیستی روانشناختی توسط متغیرهای پیش بین هوش معنوی و هدف در زندگی تبیین می شود. نتیجه گیری بر اساس نتایج احتمالا با بهبود شرایط برای ایجاد و افزایش هدف در زندگی و گسترش زمینه های مناسب برای افزایش هوش معنوی میزان بهزیستی روانشناختی در میانسالان افزایش می یابد. اعمال روش های مناسب برای افزایش امیدواری و گسترش شرایط و زمینه های مناسب برای انتخاب هدف در زندگی میانسالان در این زمینه مفید است. انجام مطالعات بیشتر در این حوزه پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، هدف در زندگی ، بهزیستی روانشناختی ، میانسالان