بررسی نقش میانجی خودکنترلی در ارتباط بین شیوه های فرزندپروری با سازگاری اجتماعی کودکان پیش دبستانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی خودکنترلی در رابطه بین شیوه های فرزندپروری و سازگاری اجتماعی کودکان پیش دبستانی انجام شد. روش پژوهش توصیفی همبستگی و از نوع تحلیل مسیر بود. نمونه شامل ۱۷۵ کودک ۴ تا ۶ ساله از ناحیه یک شهر اصفهان بود که به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های سازگاری اجتماعی و اینلند خودکنترلی کندال و ویلکاکس و سبک های فرزندپروری بامریند بود. نتایج نشان داد خودکنترلی در رابطه بین سبک فرزندپروری مستبد با سازگاری اجتماعی نقش میانجی منفی دارد. همچنین بین سبک های فرزندپروری سهل گیر و مستبد با سازگاری اجتماعی رابطه منفی و معنادار و بین سبک مقتدرانه و خودکنترلی با سازگاری اجتماعی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

خودکنترلی ، شیوه های فرزندپروری ، سازگاری اجتماعی