اثر بخشی آموزش تربیت جنسی بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان دختر

هدف این تحقیق با هدف کاربردی اثر بخشی آموزش تربیت جنسی بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان دختر انجام شد. روش شناسی: مطالعه حاضر، از نوع طرح های پژوهشی نیمه آزمایشی، با طرح پیش آزمون - پس آزمون همراه با تعیین تصادفی گروه ها به دو گروه آزمایش (جهت مداخله) و گواه یا کنترل بدون مداخله آموزشی است. جامعه آماری این تحقیق شامل دانش آموزان دختر مشغول به تحصیل پایه ششم ابتدایی در مدارس ابتدایی شهر شیراز، در سال تحصیلی ۱۴۰۳ - ۱۴۰۲ بود. حجم نمونه در این پژوهش ۶۰ نفر از دانش آموزان دختر مشغول به تحصیل پایه ششم ابتدایی در یک مدرسه از شهر شیراز به طور تصادفی انتخاب و دو کلاس ششم ابتدایی از آن مدرسه، یک کلاس به طور تصادفی به عنوان گروه کنترل و دیگری به عنوان گروه آزمایش تعیین شدند. سپس ۳۰ نفر از این دانش آموزان دختر در گروه آزمایش جهت مداخله آموزش تربیت جنسی و ۳۰ نفر دیگر هم در گروه کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش مورد آموزش تربیت جنسی قرار گرفتند. گروه کنترل در این مدت زمان هیچ گونه آموزشی دریافت نکرد. در این تحقیق از پرسش نامه پرخاشگری آرنولد اچ باس و پری (۱۹۹۲) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و به روش آماری تحلیل کوواریانس انجام شد. یافته ها: یافته های تحلیل کوواریانس حاکی از آن است که تفاوت مشاهده شده بین میانگین نمرات مولفه های پرخاشگری در مرحله پس آزمون معنا دار می باشد (۰/۰۵>P). نتیجه گیری: اجرای آموزش تربیت جنسی می تواند در کاهش پرخاشگری نوجوانان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، تربیت جنسی ، پرخاشگری ، دانش آموزان دختر