تاثیر آموزش خود تنظیمی هیجانی بر ناسازگاری رفتاری و تاب آوری روانشناختی (مطالعه موردی دانش آموزان ابتدایی شهر افزر، سال ۱۴۰۴)
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 29
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CPSP02_0396
تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404
چکیده مقاله:
یکی از چالش های مهم در دوره کودکی بروز ناسازگاری های رفتاری و ضعف در تاب آوری روانشناختی است که می تواند پیامدهای منفی در رشد اجتماعی و هیجانی کودکان داشته باشد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی بر کاهش ناسازگاری رفتاری و افزایش تاب آوری روانشناختی در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر افزر در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه های ابتدایی شهر افزر در سال ۱۴۰۴ بود که طبق آمار اداره آموزش و پرورش این شهر تقریبا به تعداد ۱۴۰۰ نفر می باشد. با توجه به جامعه آماری ۱۴۰۰، نفری طبق جدول مورگان حجم نمونه پیشنهادی برابر با ۳۰۲ نفر است. با این حال، به دلیل محدودیت های زمانی، منابع و شرایط، پژوهش تصمیم گرفته شد تا نمونه ای کوچکتر و هدفمند انتخاب شود که امکان انجام مداخلات آموزشی و کنترل دقیق تر شرایط را فراهم آورد. بنابراین از بین این ۳۰۲ نفر، ۶۰ نفر به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند که این تعداد برای اجرای پژوهش نیمه تجربی با طراحی پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل مناسب تر تشخیص داده شد. این نمونه سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل هر کدام ۳۰ نفر تقسیم گردید تا هم کنترل شرایط بهتری داشته باشیم و هم تحلیل های آماری معنادارتری صورت پذیرد. گروه آزمایش برنامه آموزش خودتنظیمی هیجانی را در قالب ۸ جلسه ساختاریافته دریافت کردند در حالی که گروه کنترل در این دوره شرکت نداشتند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد، تاب آوری روانی دیویدسون (۲۰۰۳)، ناسازگاری (مشکلات رفتاری کودکان کوای و پترسون) و آموزش خودتنظیمی هیجانی در مراحل پیش آزمون و پس آزمون جمع آوری و با روش تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که آموزش خودتنظیمی هیجانی به طور معناداری باعث کاهش ناسازگاری رفتاری و افزایش تاب آوری روانشناختی در گروه آزمایش شده است. در نتیجه این مداخله می تواند به عنوان روشی موثر در بهبود سلامت روانی و اجتماعی کودکان به ویژه در محیط های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد و اجرای گسترده تر چنین برنامه هایی در مدارس ابتدایی شهر افزر و مناطق مشابه می تواند به ارتقای سلامت روان و سازگاری اجتماعی دانش آموزان منجر شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا شادمهر
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بافت
مجید گل پرور
استادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی بافت