نقش عاطفه و مهرورزی در تعلیم و تربیت از دیدگاه آیات و روایات و مکتب شهید سلیمانی

هدف انسان تشنه ی عاطفه و مهرورزی است که از اساسی ترین نیازهای اوست. عاطفه و مهرورزی به فرزندان از دیدگاه اسلام اهمیت زیادی دارد و پیشوایان دینی سفارش های فراوانی به آن نموده اند. تربیت یعنی برانگیختن استعدادها و قوای گوناگون انسان و پرورش آن که باید با کوشش و مساعی خود متربی نیز توام گردد تا به منتهای کمال نسبی خود نائل شود. اما تعلیم عبارت است از تلقین و انتقال معلومات به اذهان دیگران شاگردان می باشد. پژوهش از نوع کیفی می باشد. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی با استفاده از اینترنت و فیش برداری انجام شد. خداوند برای پرورش ایده آل و مطلوب بندگانش، پیامبرانی از جمله پیامبر اسلام (ص) را برگزید که آن حضرت با شیوه و روش های عاطفی خود همچون محبت، مودت، رحمت، رافت، الفت، ترحم، خشوع، عفو، غفران، احسان، حلم، شکر و... که همه و همه از شقوق و تجلیات عاطفه برشمرده می شود، از انسان هایی که در اوج خشونت و قساوت سپری می کردند، انسان هایی پرورش داد که نسبت به کفار سخت گیر و در میان خود در نهایت مهربانی بودند. مکتب سلیمانی، امروز مکتب بزرگی است که می تواند هر یک از جوانان این سرزمین را به سلیمانی دیگری تبدیل کند. واقعیت آن است که هر گاه انسان از مدار فردیت خارج شود و سعه وجودی اش به اندازه ای گسترش یابد که بر نفوس انسان ها تاثیری قابل توجه در مسیر کمال بگذارد، در واقع به یک مکتب تبدیل شده است. سردار عزیز دل ها حاج قاسم سلیمانی، سرباز مخلصی در راه خدا بود که توانست جهانی را دگرگون کند. نقش عاطفه و مهرورزی در تعلیم و تربیت از دیدگاه مکتب شهید سلیمانی بسیار حائز اهمیت است. شهید سلیمانی به عنوان یک شخصیت برجسته و الگوی رفتاری همواره بر اهمیت محبت و عاطفه در روابط انسانی تاکید می کرد.

کلیدواژه ها:

عاطفه ، مهرورزی ، تعلیم ، تربیت ، آیات ، روایات ، مکتب شهید سلیمانی