اثربخشی برنامه آموزش مهارتهای حل مسئله اجتماعی بر کفایت اجتماعی و کیفیت زندگی مدرسه دانش آموزان

دانش آموزان در طی سالهای تحصیل خود با مسائل زیادی روبرو می شوند. به نظر می رسد آموزش برنامه حل مسئله اجتماعی نقش مهمی بر کفایت اجتماعی و کیفیت زندگی مدرسه دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی برنامه آموزش مهارتهای حل مسئله اجتماعی بر کفایت اجتماعی و کیفیت زندگی مدرسه دانش آموزان، می باشد. روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بوده است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه نهم منطقه بندپی غربی شهرستان بابل در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بودند. با روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۲۸ دانش آموز دختر انتخاب شدند و به صورت تصادفی در ۲ گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. سپس گروه آزمایش در طی ۸ جلسه به مدت ۵۰ دقیقه برنامه آموزش حل مسئله اجتماعی را دریافت نمود. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه کفایت اجتماعی فلنر (۱۹۹۱) و پرسشنامه کیفیت زندگی مدرسه اندرسون و بروک (۲۰۰۰) استفاده شده است. جهت تحلیل داده ها از روش تحلیل کواریانس تک و چند متغیره استفاده شده است. نتایج نشان داد که بین گروه آزمایش و گروه کنترل در مولفه های کفایت اجتماعی و کیفیت زندگی در مدرسه تفاوت معناداری وجود دارد. می توان نتیجه گرفت که برنامه آموزش مهارت های حل مسئله اجتماعی بر ارتقای کفایت اجتماعی و کیفیت زندگی مدرسه دانش آموزان اثربخش است.

کلیدواژه ها:

برنامه مهارتهای حل مسئله اجتماعی ، کفایت اجتماعی ، کیفیت زندگی مدرسه ، دانش آموزان