گزارش موردی زیگومایکوتیک پروونتریکولایتیس (Zygomycotic Proventriculitis) در یک جوجه شترمرغ ۶ هفته ای
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 6
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IVSC13_1164
تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: زیگومایکوتیک پروونتریکولایتیس التهاب قارچی پیش معده ناشی از قارچ های کلاس Zygomycetes است. این بیماری یک بیماری نادر اما اهمیت دار در شترمرغ محسوب می شود. در این مطالعه به توصیف یک مورد زیگومایکوتیک پروونتریکولایتیس در یک جوجه شترمرغ ۶ هفته ای پرداخته می شود. روش کار: یک جوجه شترمرغ ۶ هفته ای تلف شده با سابقه قبلی بی اشتهایی، کاهش وزن و افسردگی به کلینیک دامپزشکی آورده شد. پرنده طی ۷۲ ساعت پس از بروز علائم ذکر شده تلف شده بود. در کالبدگشایی، انباشتگی پیش معده و تورم و ضخیم شدگی پیش معده جلب توجه می کرد و سطح مخاطی آن از پلاک های نکروتیک زرد تا خاکستری رنگ پوشیده شده بود. نواحی هموراژیک و التهاب موضعی در دیواره دیده شد. نمونه های بافتی در فرمالین ۱۰ درصد تثبیت شد و با H&E و PAS رنگ آمیزی شد. از سطح و عمق نمونه های بافتی بر روی سابرودکستروز آگار کشت داده شد. نتایج: در مقاطع هیستوپاتولوژی، هیف های پهن، بدون سپتوم و با انشعابات با زاویه قائمه مشاهده شدند که در دیواره عروق نفوذ کرده و با ایجاد ترومبوز منجر به نکروز وسیع بافتی شده بودند. آزمایش مستقیم پتاس از ضایعات، وجود ساختارهای قارچی را تایید کرد، اما کشت قارچ بر روی محیط سابرو دکستروز آگار منفی بود. احتمال می رود که این امر ناشی از مرگ هیف های قارچی در نمونه برداری، یا رشد رقابتی با باکتری های همراه باشد. با این حال، حضور هیف های مشخص در مقاطع هیستوپاتولوژیک، تشخیص زیگومایکوزیس را تایید کرد. بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد زیگومایکوتیک پروونتریکولایتیس در جوجه های شترمرغ جوان می تواند کشنده باشد و برای تشخیص این آلودگی در فارم های مبتلا، بهتر است از آزمایشات بر پایه ی بافت شناسی در تلفات به جای کشت قارچ استفاده شود. توجه به کیفیت خوراک، تهویه مناسب و پیشگیری از آلودگی قارچی در خوراک در پیشگیری از این بیماری از اهمیت بالایی برخوردار است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مجید غلامی آهنگران
گروه دامپزشکی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
مهرداد استادپور
دانش آموخته دامپزشکی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
زهرا آزاده رنجبر
دانشجوی دامپزشکی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران