تثبیت شکستگی بدنه استخوان تیبیوتارس با تکنیک پین داخل مدولایی متصل به آتل چسبی در دو قطعه عروس هلندی

شکستگی های استخوانی، به ویژه در ناحیه تیبیوتارس، از مشکلات شایع در پرندگان زینتی محسوب می شوند. عوامل متعددی از جمله ویژگی های آناتومیکی، رژیم غذایی نامناسب و تروما، این پرندگان را مستعد شکستگی می کنند. اگرچه روش متداول فعلی برای مدیریت این شکستگی ها، استفاده از آتل بندی با نوار چسب است، اما این روش با چالش هایی از جمله خطر جابه جایی و چرخش قطعات استخوانی همراه است. در این گزارش به روند تثبیت شکستگی بدنه استخوان تیبیوتارس با استفاده از روش پین داخل مدولایی متصل به آتل چسبی (IM Pin Tie-in Tape) در دو قطعه پرنده از نژاد عروس هلندی و روند ترمیم آن می پردازیم. در پروسه جراحی، از یک استیلت آنژیوکت آبی برای تثبیت شکستگی به صورت رتروگرید استفاده شد و دو انتهای پین به آتل چسبی متصل گردید. نتایج ارزیابی رادیوگرافی در روز ۳۰ پس از جراحی نشان می داد که به اندازه ی مناسبی کالوس استخوانی، هم راستای قشراستخوانی تشکیل شده است. در روز ۴۰ پس از جراحی، پین از داخل مدولای استخوان خارج شد. این یافته ها بیانگر کاهش میزان عوارض ثانویه از جمله جابه جایی پین و تشکیل کالوس اضافه بوده است و همچنین از نظر زمان بهبودی، اثربخشی بهتری حاصل شده است، که این نتایج نشان دهنده ی پایداری و امنیت بیشتر این روش است. بنابراین روش پین داخل مدولایی متصل به آتل چسبی، نسبت به آتل بندی با نوار چسب و پین داخل مدولایی به تنهایی، نتایج رضایت مندانه تری را به ارمغان آورد.

کلیدواژه ها:

شکستگی ، استخوان تیبیوتارس ، پین داخل مدولایی متصل به آتل چسبی ، عروس هلندی