گزارش یک مورد هپاتوئید آدنوما در ناحیه شکمی و عقبی دم سگ ۱۴ ساله

پیش زمینه: هپاتوئید آدنوما از نئوپلاسم های شایع ناحیه اطراف مقعد در سگ ها هستند، اما بروز آن ها در محل های غیرمعمول مانند دم و به ویژه به صورت چندکانونی بسیار نادر است. این تومورها معمولا در سگ های نر میانسال و سالمند و با فعالیت آندروژنی طبیعی یا بالا مشاهده می شود.هدف: گزارش یک مورد هپاتوئید آدنوما در ناحیه ونترال و کودال دم در سگ نر ۱۴ساله، عقیم نشده، نژاد پامرانین و مرور روند تشخیصی و درمانی آن. روش کار: یک سگ ۱۴ ساله با دو توده کریسپی و کیستیک با سایز متوسط تا بزرگ در ناحیه ونترال و کودال دم به بخش جراحی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شیراز ارجاع داده شد. معاینات بالینی همراه با آزمایش خون کامل و تصویربرداری تشخیصی انجام شد. یافته های آزمایشگاهی بیانگر وضعیت عمومی پایدار حیوان بود و در رادیوگرافی قفسه سینه و سونوگرافی محوطه شکمی نشانه ای از متاستاز و یا وجود توده ای دیگر مشاهده نگردید.جراحی تحت بیهوشی عمومی انجام و مانیتورینگ حین جراحی به دقت صورت گرفت. توده ها با انجام آمپوتیشین از مهره دوم دمی برداشته شد. پس از جراحی، نمونه ها جهت بررسی پاتولوژی ارسال گردید. نتایج: در بررسی های هیستوپاتولوژیک، توده های زیرجلدی چند لوبوله و کپسول دار متشکل از تعداد فراوان سلول های نئوپلاستیک خوش خیم دارای شکل و چهره طبیعی شبه هپاتوسیت ها (Hepatoid gland) و مقداری نفوذ استرومای بین لوبولی نشاندهنده آدنومای غده هپاتوئید مشاهده شد.افتراق این ضایعات از کارسینوم هپاتوئید اهمیت زیادی دارد، زیرا نوع کارسینوم رفتار تهاجمی تری داشته و می تواند به بافت های اطراف یا گره های لنفاوی متاستاز دهد.نتیجه گیری: این گزارش اهمیت در نظر گرفتن هپاتوئید آدنوما را در تشخیص افتراقی توده های ناحیه دم نشان می دهد و بر نقش کلیدی بررسی بافت شناسی در تمایز ضایعات خوش خیم از بدخیم تاکید می کند. برداشت کامل جراحی با حاشیه تمیز منجر به بهبودی کامل و عدم عود در پیگیری سه ماهه گردید و پیش آگهی در مواردی که برداشت کامل جراحی انجام شود، بسیار مطلوب است.

کلیدواژه ها:

سگ ، تومور ، پاتولوژی ، جراحی ، تصویربرداری تشخیصی