استفاده از حشرات به عنوان پروتئین نوظهور در تغذیه دام و طیور

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 13

فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IVSC13_0854

تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404

چکیده مقاله:

رشد بی وقفه جمعیت جهانی و افزایش تقاضا برای پروتئین حیوانی، امنیت غذایی را به یک دغدغه استراتژیک تبدیل کرده است. این امر، فشار فزاینده ای بر منابع پروتئینی رایج مانند کنجاله سویا و پودر ماهی وارد کرده که پایداری آن ها به دلیل تخریب منابع و صید بی رویه زیر سوال رفته است (Van Huis و همکاران، ۲۰۱۳). در این شرایط، حشرات با نرخ بالای تبدیل خوراک و توانایی استفاده از ضایعات آلی، به عنوان یک راهکار پایدار در زنجیره تامین خوراک دام مطرح شده اند (Boer, ۲۰۱۲ & Oonincx). این رویکرد، با کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و بهینه سازی مصرف منابع، با اصول اقتصاد چرخشی و توسعه پایدار همسو است. هدف این مقاله مروری، تحلیل پتانسیل حشرات، به ویژه گونه های پرکاربرد مانند مگس سرباز سیاه (Hermetia illucens) و سوسک زرد آرد (Tenebrio molitor)، به عنوان جایگزینی پایدار برای منابع پروتئینی رایج است. این بررسی علاوه بر تحلیل ارزش تغذیه ای، به ارزیابی انتقادی چالش های کلیدی مرتبط با ایمنی زیستی و پایداری کاربرد آن ها در صنعت خوراک دام می پردازد. این پژوهش مروری نظام مند بر پایه جستجوی گسترده در پایگاه های داده تخصصی شامل Web of Science، Scopus، PubMed و CAB Abstracts انجام شد. برای شناسایی مقالات مرتبط، از کلمات کلیدی مشخصی مانند "Hermetia illucens", "Tenebrio molitor", "insect as feed", "animal nutrition" و "biosafety" استفاده گردید. پس از غربالگری مقالات، یافته های موجود در زمینه ارزش تغذیه ای حشرات (شامل پروتئین و اسیدهای آمینه) مورد سنتز و تحلیل قرار گرفتند. همچنین، خطرات احتمالی ایمنی زیستی و اهمیت فرآیندهای فرآوری مناسب برای تضمین کیفیت و ایمنی محصولات مبتنی بر حشرات به صورت انتقادی مورد بررسی قرار گرفت. یافته های این بررسی نشان می دهد که حشرات با ترکیب غذایی مناسب، جایگزین های کارآمدی در خوراک دام هستند. با این وجود، کاربرد گسترده آن ها نیازمند غلبه بر چالش های جدی ایمنی زیستی (مانند خطر انتقال میکروارگانیسم ها و انباشت فلزات سنگین) است (EFSA, ۲۰۱۵). این مقاله بر اهمیت روش های فرآوری مناسب (مانند تیمار حرارتی) برای کاهش این خطرات و بهبود کیفیت محصول تاکید دارد. در نهایت، این پژوهش به شناسایی شکاف های علمی و تدوین دستورالعمل های صنعتی برای توسعه پایدار این فناوری کمک می کند.

نویسندگان

پروین علی میرزایی حقدادی

دانشجوی دکترا تغذیه دام، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بیرجند

نسرین مهدوی راد

دانش آموخته کارشناسی ارشد تغذیه دام، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

سید احسان غیاثی

دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بیرجند