کاربرد بالینی پلاسما جت و DBD در مدیریت زخم و پودودرماتیت در خرگوش ها: گزارش سه مورد

پودودرماتیت و زخم های پوستی از مشکلات شایع در خرگوش ها به شمار می روند که معمولا در اثر فشار مداوم، بستر نامناسب، عفونت های باکتریایی ثانویه یا شرایط التهابی مزمن ایجاد می شوند. درمان های رایج این عارضه ها شامل بهبود شرایط نگهداری، استفاده از آنتی بیوتیک ها، ضدعفونی کننده ها و مراقبت های حمایتی است؛ با این حال در بسیاری از موارد روند ترمیم طولانی بوده و احتمال عود مجدد وجود دارد. در سال های اخیر، استفاده از پلاسما غیرحرارتی شامل روش های پلاسما جت و DBD به عنوان رویکردی نوین برای تسریع ترمیم زخم و کنترل عفونت مورد توجه قرار گرفته است. در این گزارش، سه خرگوش مبتلا به زخم های پوستی و پودودرماتیت تحت درمان ترکیبی شامل مراقبت های استاندارد (ضدعفونی با کلرهگزیدین، تجویز آنتی بیوتیک عمومی انروفلوکساسین و استفاده از پروبیوتیک) و جلسات پلاسما درمانی قرار گرفتند. در هر سه مورد، بین ۳ تا ۴ جلسه درمان با استفاده از پلاسما DBD و پلاسما جت انجام شد. بررسی های بالینی نشان داد که در تمامی خرگوش ها بهبود کامل زخم، کاهش ترشحات، کاهش التهاب و رشد مجدد مو در نواحی درگیر حاصل شد. هیچ گونه عارضه جانبی قابل مشاهده ای در طول دوره درمان گزارش نگردید. نتایج این مطالعه نشان می دهد که استفاده از پلاسما غیرحرارتی به عنوان درمان کمکی در کنار روش های رایج می تواند روند بهبود زخم و پودودرماتیت را در خرگوش ها تسریع نماید. با این وجود، انجام مطالعات کنترل شده با تعداد نمونه بیشتر برای تایید نتایج توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

پلاسما جت ، DBD ، خرگوش ، ترمیم زخم ، پودودرماتیت ، پلاسما غیرحرارتی