تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی و عوامل حدت در ایزوله های انتروکوکوس فکالیس جدا شده از غذاهای دریایی

چکیده: مقدمه و هدف: Enterococcus faecalis یکی از باکتری های شاخص در آلودگی مواد غذایی، به ویژه فرآورده های گوشتی و دریایی است که در سال های اخیر به دلیل گسترش مقاومت های آنتی بیوتیکی و احتمال انتقال این مقاومت ها به انسان، اهمیت فزاینده ای یافته است. این مطالعه با هدف دسته بندی ژنتیکی ایزوله های E. faecalis جداشده از غذاهای خام دریایی و بررسی الگوهای مقاومت آنتی بیوتیکی و ویرولانسی آن ها انجام شد. مواد و روش کار: در این پژوهش مقطعی-توصیفی، از ۲۷۶ نمونه گوشت خام حاصل از عضلات پشتی ماهی قزل آلا، میگو و لابستر عرضه شده در مراکز فروش محصولات دریایی شهر اصفهان نمونه گیری شد. پس از جداسازی باکتری، شایع ترین ژن های کدکننده عوامل حدت با روش PCR، الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی با روش انتشار دیسکی ساده، و دسته بندی ژنتیکی ایزوله ها با دو روش RAPD-PCR و Rep-PCR مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد ۵۶ نمونه (۲۰/۲۸ درصد) آلوده به E. faecalis بودند. ژن efa در تمامی ایزوله ها شناسایی شد، در حالی که ژن های ebpA (با فراوانی ۸۹/۲۸ درصد) و fsrC (با فراوانی ۲۸/۵۷ درصد) به ترتیب بیشترین و کمترین شیوع را داشتند. تمامی ایزوله ها حداقل به یک آنتی بیوتیک و ۳۰/۳۵ درصد از آن ها به بیش از شش آنتی بیوتیک مقاوم بودند. بیشترین مقاومت نسبت به جنتامایسین، اکساسیلین، تتراسیکلین و اریترومایسین (هرکدام ۱۰۰ درصد) مشاهده شد. در تحلیل ژنتیکی، ایزوله ها در روش Rep-PCR در ۱۳ پروفایل با قرابت ۵۶/۹۰ تا ۱۰۰ درصد و در روش RAPD-PCR در ۱۱ پروفایل با قرابت ۵۳/۸۰ تا ۹۷/۵۰ درصد گروه بندی شدند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد ایزوله های E. faecalis دارای تنوع ژنتیکی قابل توجهی بوده و این تنوع می تواند ناشی از تفاوت های ژنومی، کیفیت DNA، یا منابع آلودگی مختلف باشد. حضور گسترده ژن های ویرولانس و مقاومت آنتی بیوتیکی بیانگر خطر بالقوه انتقال عوامل عفونی از طریق غذاهای دریایی به انسان است. همچنین، روش Rep-PCR در این مطالعه دقت بالاتری نسبت به RAPD-PCR در تفکیک ژنتیکی ایزوله ها نشان داد. رعایت اصول بهداشتی در زنجیره تهیه و مصرف فرآورده های دریایی برای پیشگیری از انتقال عوامل پاتوژن ضروری است.