بررسی همبستگی شدت ریگورجیتیشن دریچه میترال با سرعت خطی در سگ های نژاد کوچک مبتلا به نارسایی میترال با استفاده از اکوکاردیوگرافی

نارسایی دریچه میترال (MR) شایع ترین بیماری قلبی اکتسابی در سگ های نژاد کوچک است و با ریگورجیتیشن دریچه میترال در زمان سیستول مشخص می شود. تشخیص سریع و به موقع این بیماری می تواند از بروز عوارض جدی جلوگیری کند. اکوکاردیوگرافی یکی از دقیق ترین روش های تشخیص MR است. هدف از این مطالعه بررسی همبستگی بین شدت MR و سرعت خطی (Velocity) با استفاده از اکوکاردیوگرافی بود. در این مطالعه، ۲۰ قلاده سگ نژاد کوچک مبتلا به نارسایی دریچه میترال (تایید شده با معاینه بالینی و اکوکاردیوگرافی داپلر) که بیمارستان دامپزشکی دکتر تقی پور ارجاع شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. شدت MR با استفاده از نسبت مساحت جت برگشتی (Regurgitant Jet Area) به مساحت دهلیز چپ (Left Atrium) در اکوکاردیوگرافی رنگی ارزیابی شد. در این روش، تصاویر رنگی جت برگشتی از دریچه میترال در نمای مناسب گرفته شد و مساحت جت برگشتی در سیستول نسبت به مساحت دهلیز چپ اندازه گیری شد. سپس بر اساس نسبت به دست آمده، سگ ها به سه گروه خفیف، متوسط و شدید تقسیم شدند. همچنین سرعت جریان خطی در سمت دهلیز و سمت بطنی دریچه میترال با استفاده از داپلر پالسی اندازه گیری شد و اختلاف بین این دو نقطه محاسبه گردید. بر اساس این اختلاف، سگ ها به سه گروه اختلاف کم (> cm/s ۱۰)، متوسط (cm/s ۱۱-۲۵) و شدید (> cm/s ۲۶) تقسیم شدند. همبستگی بین شدت MR و تفاضل سرعت خطی با استفاده از آزمون آماری پیرسون بررسی شد. نتایج نشان داد که بین شدت MR و اختلاف سرعت خطی پیش و پس از دریچه میترال همبستگی آماری معنی داری وجود دارد. بنابراین، اندازه گیری سرعت خطی می تواند به عنوان روشی مناسب برای ارزیابی شدت نارسایی دریچه میترال در سگ های نژاد کوچک مورد استفاده قرار گیرد.