تاثیر ان استیل سیستئین بر ظرفیت اکسیدانی تام و ظرفیت آنتی اکسیدانی تام در بیضه ایسکمیک موش صحرایی

هدف: اختلالات استرس اکسیداتیو ناشی از ایسکمی و ریپرفیوژن بیضه از مشکلات اساسی سلامت باروری جنس نر محسوب می شوند. اخیرا، شناسایی عوامل محافظتی نظیر آنتی اکسیدان ها به منظور کاهش این عوارض مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر ان استیل سیستین بر ظرفیت آنتی اکسیدانی کل و وضعیت اکسیدانی کل در بیضه موش صحرایی نر دچار ایسکمی و ایسکمی/ رپرفیوژن بود. روش کار: در این مطالعه، تعداد ۳۰ سر موش صحرایی نر به پنج گروه شش تایی شامل گروه های کنترل، ایسکمی، ایسکمی + ان استیل سیستین، ایسکمی رپرفیوژن و ایسکمی رپرفیوژن + ان استیل سیستین تقسیم شدند. در تمام مراحل تحقیق ملاحظات اخلاقی کار با حیوانات آزمایشگاهی مورد توجه قرار گرفت. ان استیل سیستین با دوز ۱۵۰ میلی گرم بر کیلوگرم به صورت داخل صفاقی و ۳۰ دقیقه پیش از ایجاد ایسکمی تزریق گردید. ایسکمی/ریپرفیوژن بصورت تجربی پس از اعمال بیهوشی و بی دردی کامل با چرخاندن طناب بیضه و لیگاتور زدن القا شد و تحت همان شرایط نمونه برداری از بیضه ها پس از سه ساعت ایسکمی و یک ساعت رپرفیوژن جهت ارزیابی ظرفیت اکسیدانی و آنتی اکسیدانی تام به دقت انجام شد. نتایج وبحث: نتایج حاصل نشان داد که القاء ایسکمی و به ویژه آسیب ناشی از ریپرفیوژن، کاهش معنی داری در ظرفیت آنتی اکسیدانی کل ایجاد کرد. هم زمان سبب افزایش معنی دار وضعیت اکسیدان کل شد. مداخله با ان استیل سیستین به طور واضح موجب تعدیل این تغییرات شد و به ویژه در گروه ایسکمی رپرفیوژن منجر به کاهش استرس اکسیداتیو گردید. گرچه در برخی موارد، این بهبودی به سطح معناداری نرسید. نتیجه گیری: در مجموع، نتایج این پژوهش نقش حمایتی کلیدی ان استیل سیستین در تعادل اکسیدانی آنتی اکسیدانی را تایید نمود و می تواند مبنایی برای تحقیقات آتی و رویکردهای درمانی هدفمند در حوزه ناباروری مردانه باشد.

کلیدواژه ها:

ایسکمی ، رپرفیوژن ، بیضه ، موش صحرائی ، ان استیل سیستئین