تاثیر بیهوشی با کتامین، آسپرومازین و دیازپام بر فاکتورهای کلیوی در سگ و گربه های تحت جراحی

زمینه مطالعه: داروهای بیهوشی نظیر کتامین، دیازپام و اسپرومازین به طور گسترده ای در پزشکی و دامپزشکی برای القا و حفظ بیهوشی مورد استفاده قرار می گیرند. کتامین (یک داروی بیهوشی انفکاکی) می تواند اثرات قلبی-عروقی و تنفسی داشته باشد، در حالی که دیازپام (یک بنزودیازپین) به دلیل خواص آرام بخش و ضدتشنجی خود شناخته شده است و معمولا برای کاهش اثرات جانبی کتامین به کار می رود. اسپرومازین (یک فنوتیازین) نیز به عنوان یک آرام بخش قوی در پیش بیهوشی کاربرد دارد و می تواند باعث کاهش اضطراب و دوز مورد نیاز داروهای بیهوشی شود. با توجه به اهمیت حفظ عملکرد کلیه در حیوانات تحت بیهوشی و جراحی، و نقش حیاتی کلیه ها در متابولیسم و دفع داروها، بررسی تاثیر این ترکیبات دارویی بر فاکتورهای کلیوی ضروری به نظر می رسد. اهداف: هدف از این مطالعه، ارزیابی اثر ترکیب کتامین، اسپرومازین (به عنوان پیش بیهوشی) و کتامین-دیازپام (به عنوان عوامل بیهوشی) بر فاکتورهای کلیوی (اوره، کراتینین سرم، BUN (نیتروژن اوره خون)، آلبومین، گلوبولین، TP (پروتئین تام) و نسبت آلبومین به گلوبولین در سگ ها و گربه های تحت جراحی های مختلف بود. روش کار: در این پژوهش، ۷ نمونه سگ و گربه در کلینیک دکتر صارمی که تحت جراحی های مختلف شامل FHO، عقیم سازی، تخلیه چشم و جرم گیری قرار گرفته بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. داروی پیش بیهوشی شامل کتامین و اسپرومازین و داروی بیهوشی شامل کتامین و دیازپام بود. پیش و پس از بیهوشی، فاکتورهای کلیوی اوره(Urea)، کراتینین سرم (SCR)، BUN، آلبومین(AL)، گلوبولین (GL)، TP و نسبت آلبومین به گلوبولین (AL/GL) اندازه گیری شدند. نتایج: نتایج نشان داد که تنها فاکتورهای AL، GL و TP، پس از بیهوشی افزایش معنی داری یافتند (۰.۰۵ > P). نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان می دهد که پروتکل بیهوشی شامل کتامین، اسپرومازین و دیازپام، با وجود افزایش فاکتورهای کلیوی، تغییرات معنی داری در فاکتورهای کلیوی اوره، BUN، SCR و AL/GL ایجاد نمی کند و به نظر نمی رسد باعث آسیب کلیوی در سگ ها و گربه های تحت جراحی شود.

کلیدواژه ها:

بیهوشی تزریقی ، کتامین-دیازپام ، فاکتورهای کلیوی ، نشانگرهای بیوشیمیایی ، حیوانات خانگی