مطالعه ویژگی های رادیوگرافیک عارضه فتق و پارگی دیافراگم در سگ ها

زمینه و هدف: فتق و پارگی دیافراگم در سگ ها، به ویژه نوع تروماتیک آن، از جمله عوارض شایع و تهدیدکننده حیات است که می تواند موجب اختلال شدید تنفسی و ناپایداری همودینامیک شود. با توجه به اهمیت تشخیص سریع این عارضه، مطالعه حاضر با هدف بررسی ویژگی های رادیوگرافیک موارد فتق و پارگی دیافراگم در سگ های ارجاع شده به بیمارستان های دامپزشکی تهران انجام شد. روش کار: این پژوهش به صورت توصیفی–گذشته نگر بر روی ۲۵ پرونده سگ مبتلا طی بازه زمانی مشخص انجام گرفت. داده ها از پرونده های بالینی و تصاویر آرشیوی استخراج شد. معیار تشخیص قطعی بر اساس رادیوگرافی نماهای جانبی و DV/VD و تایید دامپزشک متخصص بود. متغیرهای مورد بررسی شامل سن، جنس، نژاد، اندازه بدن، علت فتق (تروما، مادرزادی، ثانویه)، حضور گاز در حفره قفسه سینه و اندام های جابه جا شده بود. تحلیل آماری با استفاده از آمار توصیفی و آزمون کای-دو در نرم افزار SPSS انجام شد و سطح معنی داری کمتر از ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد. نتایج: یافته ها نشان داد که شایع ترین علت فتق، تروما با فراوانی ۷۲٪ بوده است. در ۶۰٪ موارد، وجود گاز در فضای قفسه سینه مشاهده گردید. اندام های جابه جا شده عمدتا شامل روده، کبد یا ترکیب این دو بودند. ارتباط معنی داری بین سن و وجود گاز در قفسه سینه مشاهده شد (p=۰.۰۴۰)، اما بین جنس حیوان و علت فتق یا وجود گاز ارتباط معناداری یافت نشد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه اهمیت ارزیابی دقیق و تفسیر تخصصی تصاویر رادیوگرافی را در تشخیص سریع و تصمیم گیری بالینی بیماران مبتلا به فتق دیافراگم نشان می دهد. این یافته ها می تواند مبنایی برای بهبود پروتکل های تشخیصی اورژانسی و اقدامات پیشگیرانه در بیماران تروماتیک باشد.

کلیدواژه ها:

فتق دیافراگم ، پارگی دیافراگم ، رادیوگرافی دامپزشکی ، سگ ، تروما