گزارش یک مورد تومور رابدومایوسارکوما در استخوان تیبیوتارس مرغ مینا: مطالعه هیستوپاتولوژی و ایمونوهیستوشیمی

سارکوماهای اولیه در پرندگان خانگی و پرندگان آزاد نسبتا شایع هستند. با این حال، میزان بروز رابدومیوسارکوما (RMS) سلول های عضلانی اسکلتی کمتر از سایر تومورها است. در مقالات دامپزشکی، رخداد RMS در پرندگان خانگی، تا حدود نصف لیومیوسارکوما (LMS) که در سلول های عضلات صاف ایجاد می شوند، گزارش شده است. یک مینای معمولی نر ۷ ساله با توده ای بزرگ با قابلیت لمس و مجزا از بافت های کناری با ابعاد ۱۰×۸×۶ میلی متر در اطراف استخوان تیبیوتارس چپ به بیمارستان پرندگان سانا ارجاع داده شد. توده بافت نرم صورتی رنگ، پایه دار و در تماس با قوام سفت بود و به نظر می رسید که هیچ اتصالی به ساختارهای سفت زیرین خود ندارد. پرنده هنگام حرکت کردن آتاکسی نشان می داد و قبل از مراجعه به بیمارستان، ۱ هفته بی حال و بی اشتها بود. در بررسی رادیوگرافی، توده کاملا از انتهای دیستال استخوان تیبیوتارس جدا بود. شواهدی از متاستاز در رادیوگراف مشاهده نشد. کیس به بخش جراحی به منظور برداشت توده ارجاع داده شد. پس از آرام بخشی با تزریق داخل بینی میدازولام، آماده سازی ناحیه با کندن پرها و اسکراب با بتادین انجام شد. سپس تحت بیهوشی استنشاقی، توده با در نظر گرفتن ۵ میلی متر حاشیه بافت سالم برداشته شد. توده در فرمالین بافر ۱۰ درصد تثبیت گردید و به بخش پاتولوژی برای انجام رنگ آمیزی هیستوپاتولوژی و ایمونوهیستوشیمی مارکرهای دسمین و α-SMA، MyoD۱ میوژنین، وایمنتین، کالپونین، ارجاع داده شد. در مقاطع هیستوپاتولوژی، سلول های دوکی شکل تا گرد با سیتوپلاسم ائوزینوفیلیک و هسته های هیپرکروماتیک و نواحی وسیع نکروز و خونریزی دیده شد. همین طور واکنش مثبت قوی سیتوپلاسمیک به مارکر دسمین مشاهده گردید. واکنش ایمونوهیستوشیمی به مارکر α-SMA مثبت گزارش شد. با توجه به مورفولوژی سلول های توموری در هیستوپاتولوژی، و همچنین مثبت بودن سلول ها به دو مارکر دسمین و α-SMA، و منفی شدن به وایمنتین و کالپونین نوع تومور رابدومایوسارکوما تایید شد. مطالعات پیشین بیانگر منفی بودن مارکر