مروری بر اختلال مگاازوفاگوس در سگ و گربه: از اتیولوژی تا درمان

مقدمه و هدف: مگاازوفاگوس یکی از اختلالات مهم حرکتی مری در سگ ها و گربه ها است که با اتساع متوسط تا شدید مری و کاهش یا فقدان حرکات پرستالتیس مشخص می شود. این بیماری می تواند باعث مشکلات تغذیه ای و تنفسی جدی شود. هدف این مطالعه، بررسی اتیولوژی، تشخیص، روش های درمان و پیش آگهی مگاازوفاگوس در حیوانات خانگی با تمرکز بر سگ ها است. روش کار: در این بررسی مروری، مطالعات مرتبط با مگاازوفاگوس شامل داده های بالینی، یافته های رادیوگرافیک، آزمایشات تخصصی، روش های درمانی و نتایج درمانی تحلیل شد. اطلاعات از پایگاههای اطلاعاتی شامل Google Scholar، Web of Science و PubMed جمع آوری و دسته بندی شد. نتایج: مگاازوفاگوس می تواند مادرزادی یا اکتسابی باشد و در سگ ها شایع تر از گربه ها دیده می شود. اتیولوژی آن شامل اختلالات عصبی-عضلانی، اندوکراین، گوارشی، پارانئوپلاستیک و سمی است. پس زنش موادغذایی، شایع ترین علامت بالینی است که ممکن است با کاهش وزن، سرفه، بوی بد دهان و پنومونی استنشاقی همراه باشد. تشخیص غالبا بر اساس رادیوگرافی قفسه سینه، آزمایشات تخصصی و ارزیابی بالینی انجام می شود. درمان شامل مدیریت تغذیه ای، دارویی، جراحی و مراقبت حمایتی است و بسته به علت زمینه ای، متفاوت است. پیش آگهی در موارد مادرزادی و ایدیوپاتیک معمولا ضعیف است، اما در برخی موارد اکتسابی با درمان علت زمینه ای، بهبود قابل توجهی مشاهده می شود. بررسی های بیشتر در زمینه عوامل پیش آگهی و روش های درمانی جدید می تواند به بهبود مدیریت این بیماری کمک کند.

کلیدواژه ها:

مگاازوفاگوس ، دام کوچک ، سگ سانان ، اختلال مری