تاثیر پیوند میکروبیوتای مدفوع بر شاخص استرس اکسیداتیو (OSI) در مدل تجربی کولیت اولسراتیو القا شده با اسید استیک در موش صحرایی

زمینه مطالعه و هدف: کولیت اولسراتیو یک بیماری التهابی مزمن روده است که با افزایش استرس اکسیداتیو و آسیب به بافت کولون همراه می باشد. شاخص استرس اکسیداتیو (OSI) که از نسبت ظرفیت کل اکسیدان ها به ظرفیت کل آنتی اکسیدان ها محاسبه می شود، نشانگر کلی وضعیت اکسیداتیو در بدن است. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر پیوند میکروبیوتای مدفوع (FMT) بر شاخص OSI در مدل تجربی کولیت اولسراتیو القا شده با اسید استیک در موش صحرایی بود. روش کار: در این پژوهش، ۲۴ سر موش صحرایی نر نژاد ویستار در سه گروه کنترل، کولیت و کولیت + FMT تقسیم شدند. کولیت با تزریق داخل رکتوم ۲ میلی لیتر محلول ۴٪ اسید استیک القا گردید. برای گروه درمانی FMT، سوسپانسیون مدفوع از مدفوع تازه موش های سالم تهیه شد. مدفوع جمع آوری شده در ۵ میلی لیتر محلول فیزیولوژیک استریل هموژن شد و سپس از صافی عبور داده شد تا ذرات بزرگ حذف شوند. موش های گروه کولیت + FMT به مدت ۷ روز پس از القای کولیت، هر روز یک بار و به میزان ۲۰۰ میکرولیتر از این سوسپانسیون از طریق خوراکی دریافت کردند. هفت روز پس از القای کولیت، نمونه های بافت کولون جمع آوری شد و برای تعیین شاخص استرس اکسیداتیو (OSI) آماده شدند. OSI با استفاده از اندازه گیری نسبت ظرفیت کل اکسیدان (TOS) به ظرفیت آنتی اکسیدانی کل (TAC) محاسبه شد. نتایج: نتایج نشان داد القای کولیت موجب افزایش قابل توجه شاخص OSI نسبت به گروه کنترل گردید که بیانگر افزایش استرس اکسیداتیو در بافت کولون بود (p<۰.۰۵). در مقابل، درمان با FMT باعث کاهش معنی دار OSI شد و نشان داد که پیوند میکروبیوتای مدفوع می تواند وضعیت اکسیداتیو را بهبود بخشد (p<۰.۰۵). نتیجه گیری نهایی: پیوند میکروبیوتای مدفوع سبب کاهش استرس اکسیداتیو در مدل کولیت اولسراتیو القا شده با اسید استیک گردید. این اثر احتمالا