مورفومتری غدد معدی در نواحی مختلف معده جوجه تیغی گوش بلند

زمینه مطالعه: معده یکی از اندام های حیاتی دستگاه گوارش در پستانداران است که نقش کلیدی در فرآیند هضم و جذب مواد غذایی ایفا می کند. این عضو با ترشح اسید و آنزیم های گوارشی، سبب تجزیه مکانیکی و شیمیایی مواد غذایی و آماده سازی آن ها برای جذب در روده می شود. جوجه تیغی گوش بلند (Hemiechinus auritus) یکی از پستانداران کوچک، شب زی و مقاوم است که در زیستگاه های مختلف، از جمله مناطق خشک و نیمه خشک، زندگی می کند. این جانور به دلیل ویژگی های زیستی خاص و سازگاری های تکاملی با شرایط محیطی، مورد توجه پژوهش های جانوری و تطبیقی قرار گرفته است. هدف: شناخت ساختار بافتی معده در گونه های مختلف حیوانی می تواند در درک بهتر سازگاری های تغذیه ای و عملکرد فیزیولوژیکی آن ها مفید باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه، پنج نمونه جوجه تیغی گوش بلند بالغ، بدون در نظر گرفتن جنسیت، از باغ های اطراف تبریز جمع آوری شدند. حیوانات به روش آسان کشی با استفاده از اتر بیهوش و قربانی گردیدند. معده ها از انتهای مری تا ابتدای دوازدهه جدا و برای بررسی های بافت شناسی در محلول فرمالین ۱۰٪ تثبیت شدند. سپس با روش های روتین بافت شناسی، نمونه ها در پارافین قالب گیری و برش های میکرونی تهیه و با رنگ آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین بررسی گردیدند. نتایج: نتایج حاصل از مطالعات مورفومتری نشان داد که طول جسم غدد معدی در ناحیه پیلور به طور معنی داری از ناحیه بادی بیشتر است. همچنین مقایسه میان نواحی مختلف معده نشان داد که اندازه جسم غدد در بادی نسبت به کاردیا و پیلور بزرگ تر بوده است. طول کریپت های غدد معدی نیز در ناحیه کاردیا بیش از سایر نواحی اندازه گیری شد و اختلاف آماری معنی داری نشان داد. نتیجه گیری نهایی: این یافته ها بیانگر وجود تفاوت های ساختاری میان نواحی مختلف معده جوجه تیغی گوش بلند