اثرات مصرف طولانی مدت مونوسدیم گلوتامات بر شدت تغییرات ساختاری بافت بیضه القاء شده توسط نیکوتین در موش های صحرایی بالغ

بافت بیضه یکی از بافت های حساس در برابر عوامل خطرزای محیطی می باشد. تغییر در ساختار سلولی این بافت با بروز اختلالات ساختاری یا عملکردی سلول ها می تواند موجب تغییر در فرآیند اسپرم زایی گردد. نیکوتین از جمله ترکیباتی است که با اشکال مختلف دخانی و غیر دخانی در دسترس طیف وسیعی از افراد قرار دارد. اثرات منفی نیکوتین بر اسپرماتوژنز و کاهش کیفیت اسپرم مشاهده شده است. مونوسدیم گلوتامات یک افزودنی غذایی است. استفاده بیش از حد از این ترکیب باعث به وجود آمدن اختلالات متعدد در فعالیت های سلولی مانند اثرات نورولوژیک و تغییرات سلولی و بافتی متعاقب مصرف آن می شود. در این مطالعه مونوسدیم گلوتامات به میزان دو و چهار میلی گرم و نیکوتین به میزان چهار میلی گرم در ۶۰ سر موش صحرایی در شش گروه مورد استفاده قرار گرفت. در این مطالعه اثرات مصرف همزمان مونوسدیم گلوتامات و نیکوتین در درازمدت بر ساختار و عملکرد بافت بیضه بررسی گردید. نتایج نشان داد که استفاده همزمان از مونوسدیم گلوتامات و نیکوتین موجب ایجاد تغییرات ساختاری و عملکردی در بافت بیضه در مقایسه با گروه کنترل گردید. در مطالعات بافت شناسی، کاهش قطر لوله ها، کاهش ارتفاع اپیتلیوم زایگر و کاهش جمعیت سلول های رده اسپرماتوژنز به ویژه کاهش تعداد سلول های سرتولی از مهم ترین تغییرات ایجاد شده در لوله های اسپرم ساز بود. شاخص های میکروسکوپی اسپرماتوژنز در گروه های دریافت کننده مونوسدیم گلوتامات و نیکوتین در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافت. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که مصرف همزمان مونوسدیم گلوتامات و نیکوتین موجب بروز اختلالات ساختاری و عملکردی در بافت بیضه می گردد که خود می تواند زمینه ساز ایجاد مشکلات باروری گردد.

کلیدواژه ها:

مونوسدیم گلوتامات ، نیکوتین ، بافت بیضه ، موش صحرایی